O despacho de Tebas cae ante Facenda nos tribunais polo impago dunha débeda
A Audiencia Nacional desestimou o recurso presentado por Tebas Coiduras Estudio Legal e Tributario para solicitar a nulidade dunha providencia de apremio tributario á que respondeu con case dous meses de atraso.
O presidente da Liga de Fútbol Profesional (LFP), Javier Tebas
O bufete fundado por Javier Tebas naufraga nos tribunais. A sección sétima da Sala do Contencioso da Audiencia Nacional desestimou o recurso presentado por Tebas Coiduras Estudio Legal y Tributario SLP contra a Axencia Estatal de Administración Tributaria (AEAT), que acudira á vía xudicial para solicitar a nulidade de pleno dereito dunha providencia de apremio tributario.
O orixe do caso remóntase ao 4 de decembro de 2021. Foi esa data cando a AEAT ditou unha providencia de apremio ante unha débeda que ascendía a 176.246 euros. A notificación puxérase a disposición do bufete de Javier Tebas na súa Dirección Electrónica Habilitada (DEH) o día seguinte e habilitouse un prazo legal de 10 días para responder.
Con todo, tal e como recolle a sentenza á que tivo acceso Economía Digital Galicia, a empresa non abriu o buzón durante todo este período, motivo polo cal a notificación considerouse rexeitada automaticamente o día 16 de decembro. Non foi ata o 3 de xaneiro de 2022 cando desde a entidade se “accedeu ao contido do buzón asociado” e ata o 7 de febreiro cando, segundo o relato de Tebas Coiduras, se tivo coñecemento do contido da notificación. Un día despois (8 de febreiro) pagouse a débeda, pero sen o recargo do 20% pola providencia de apremio.
A sentenza, ditada o pasado 10 de marzo, conclúe que a notificación electrónica practicada por Facenda foi “correcta e conforme a dereito” e desmonta a principal liña de defensa do bufete fundado polo presidente da Liga de Fútbol Profesional (LFP). A firma alegou unha suposta imposibilidade de acceder ao buzón electrónico debido á enfermidade que padecía Marta Coiduras, a administradora única da sociedade ata o ano 2024, cando foi relevada no cargo por Javier Tebas Llanas (fillo do presidente da Liga e exasesor xurídico do Club de Fútbol Fuenlabrada).
As razóns da Audiencia Nacional
A sala presidida pola maxistrada Begoña Fernández precisa que “non existe xustificación algunha para non acceder á DEH” e lembra que as notificacións poderían terse xestionado “por calquera outra persoa”. Ademais, a sentenza dá conta de que “a posta a disposición da providencia de apremio produciuse o 5 de decembro de 2021” mentres que a visita ao médico por parte da administradora única tivo lugar “en xaneiro de 2022”, polo que non existe xustificación algunha para non acceder á DEH.
Ademais, a Audiencia Nacional reproba que esta pretensión de nulidade de pleno dereito plantexada polo despacho é “un cauce extraordinario” que está reservado unicamente para vulneracións graves do ordenamento xurídico e non para corrixir actuacións que puideron recorrerse por vías ordinarias.
“Dada a previa inacción do interesado, que non utilizou no seu momento o cauce adecuado para atacar aquel acto con cantos motivos de invalidez tivese por conveniente, a revisión de oficio non é remedio para pretender a invalidez de actos anulables, senón só para revisar actos nulos de pleno dereito”, recolle a sentenza.
“A nulidade da notificación que é o que se pretende non concurre neste caso. A solicitude de nulidade non se fundamenta nunha irregularidade da notificación, fundamentase en forza maior baseada na enfermidade da administradora pero a forza maior que é un acontecemento imprevisible que impide obxectivamente cumprir coas súas obrigas, neste caso sería de acceso aos medios de comunicación electrónicos coa Administración, pero cando se trata de notificar en decembro de 2021 unha providencia de apremio e non se accede á notificación e ata xaneiro de 2022 non se acode ao médico non parece que sexa algo urxente e impeditivo da notificación, polo que debemos considerar que non existiu forza maior”, engade a maxistrada.
É por iso que a Audiencia Nacional desestima o recurso de apelación presentado por Tebas Coiduras e condena ao bufete ao pago das costas do procedemento, que ascenden a 1.500 euros. A sentenza pode ser recorrida ante o Tribunal Supremo se a firma decide presentar un recurso de casación.