Opinión

Unha proposta para usar a intelixencia artificial como apoio ao razoamento, ao criterio e á supervisión humana

Existe en Galicia unha certa incomodidade co éxito próximo, unha tendencia a observar con lupa o propio mentres se idealiza o alleo, unha especie de filtro invisible que converte o que debería ser motivo de orgullo en algo prescindible.

Despois de todos os vaticinios sobre a estrepitosa caída que se lle atribuía ao PSOE nas eleccións de marzo de 2026, este, cunha habilidade propia dos gatos, caeu de pé.

O informe ‘Funcas Intelligence’ da Fundación das Caixas de Aforro analiza as perspectivas e estratexias económicas internacionais e, dese estudo, debúxase un escenario que podería resumirse nunha soa idea: o mundo está a reaxustar expectativas.

A Unión Europea quedou atrás fronte aos Estados Unidos e China, e non basta con declarar intencións: hai que actuar con urxencia, pragmatismo e visión de futuro; o imperativo da UE para recuperar competitividade e medrar.

A diplomacia de cumes permitiu establecer canais directos de comunicación entre gobernos e favoreceu a coordinación de posicións no marco da Unión Europea.

Unha fotografía de Marco Rubio camiñando con uns zapatos varias tallas máis grandes do que necesita percorreu estes días as redes sociais e as redaccións de medio mundo. Pero o que parece unha anécdota menor agocha unha lección maior: no novo orde internacional, a credibilidade constrúese en milésimas de segundo e destrúese cunha imaxe. A aparencia deixou de ser superficial. Hoxe é estratexia.

Se o modelo de actuación “Venezuela” ten éxito en Irán, EE.UU. podería dominar o seu 10% de cota de mercado de exportación de cru máis o outro 25% que transita polo Estreito de Ormuz.

Poucas realidades contemporáneas como o universo corporativo reúnen tantos ingredientes narrativos en forma de tensións, inseguridades, anhelos, roles e personalidades, vicios, relacións e o permanente xogo do poder.