Opinión

O lobby non é un problema. O problema é non saber quen intenta influír, en nome de quen, sobre que asuntos e con que acceso ao poder.

Entramos nunha fase de incerteza con presenza dun auxe no referente ás tensións comerciais, unha maior rivalidade polo control do novo taboleiro xeopolítico e unha proliferación de conflitos rexionais.

Europa xa conta cunha regulación ambiciosa e unha primeira carteira de proxectos estratéxicos. O paso decisivo é conseguir que esa carteira se converta en investimento, produción e emprego cualificado.

Temos lei, centros tecnolóxicos e convocatorias con cartos enriba da mesa. O que non temos é unha conversa seria sobre o que xa é esixible desde agosto —e sobre o que deixa de ter prórroga en decembro.

O plan integral de mellora da prevención, o benestar laboral e a reincorporación saudable ao traballo 2026-2029 demostra que cando o diálogo social se converte nunha ferramenta de traballo e non só nun espazo de encontro, Galicia avanza.

Preguntar se algo está feito con intelixencia artificial vaianos servir cada vez para menos. Entre “o fixo unha persoa” e “o fixo unha máquina” está abríndose un territorio enorme, e alí dentro vai estar case todo o que leamos a partir de agora, empezando por este artigo.

Un famoso cantante de nome artístico ‘Wisin’, rapsoda en reggaeton, anunciou recentemente a creación da UDP, isto é, a “Universidade do Perreo”, co propósito de dar o peso específico que merece este algo máis que un mero ritmo urbano.

A intromisión social, considerada sempre lexítima, debería ter tamén límites, como se esixe, como contrapartida ás empresas no seu actuar.

En España seguimos a discutir se o mérito debe pesar máis que a antigüidade na carreira académica, se hai que becar a excelencia investigadora ou repartir o orzamento por igual entre facultades sen esixir resultados, e mentres tanto Corea do Sur multiplica por tres o noso investimento relativo e China coloca cinco universidades entre as 40 mellores do planeta.