Os herdeiros de Villar Mir viran cara ás renovables e sofren na industria tras dous anos sen o empresario

O pasado 6 de xullo cumpríronse dous anos da morte de Juan Miguel Villar Mir. O empresario e exvicepresidente do Goberno e exministro de Facenda con Arias Navarro faleceu aos 92 anos de idade, deixando tras de si un legado no que brilla con luz propia Ferroglobe, que conta cunha planta en Sabón (Arteixo).

“Converteu unha pequena empresa recentemente adquirida á súa matriz, Carburos Metálicos, no xigante mundial que somos hoxe de silicio metal e ferroaleacións”, apuntaban desde o comité de empresa tras coñecerse o seu falecemento. Villar Mir foi máximo accionista de Ferroatlántica e posteriormente tamén o sería de Ferroglobe tras a fusión da empresa española coa estadounidense Globe para crear un líder metalúrxico con case 5.000 traballadores na plantilla.

A través do seu grupo familiar (Grupo Villar Mir), o empresario madrileño chegou a controlar unha participación do 57% na empresa. Este porcentaxe retrocedeu ata situarse actualmente no 36,1% en medio do plan de desinversións e vendas de activos que levou a cabo nos últimos anos para facer fronte á súa débeda co fondo Tyrus.

Perda de 374 millóns de valor en bolsa

Tendo como referencia o prezo de 3,42 dólares por acción co que Ferroglobe pechou a xornada bursátil do Nasdaq, a participación en mans do Grupo Villar Mir contaría cun valor de mercado de uns 560 millóns de euros. Esta cifra dista dos 934 aos que ascendía a comezos do mes de xullo de 2024.

Deste xeito, Ferroglobe perdeu o 40% da súa capitalización en bolsa nos dous anos posteriores ao falecemento de Juan Miguel Villar Mir. A multinacional puxo fin en 2025 a tres exercicios consecutivos en zona de beneficios (gañou case 400 millóns de euros en 2022, 76 millóns en 2023 e 4,6 millóns en 2024) e viu como a súa conta de resultados se daba a volta para amosar unhas cifras en negativo por valor de 148,1 millóns de euros.

A firma culpa esta situación ás importacións a baixo custo de China e Angola, que “continúan a danar os mercados europeos” e que, ademais, desencadearon a presentación dun expediente de regulación temporal de emprego (ERTE) para 113 traballadores da súa planta de Sabón. O comité de empresa asinou o documento a semana pasada, pero advertía que «esta sinatura non significa que avalen a medida» e manifestan «o seu total rexeitamento e oposición ao ERTE imposto pola multinacional».

“As causas organizativas e produtivas alegadas pola dirección -derivadas da caída de prezos do silicio metal e da competencia desleal das importacións da República Popular China sen aranceis na Unión Europea– non deberían ser costeadas pola plantilla”, engadían os representantes dos traballadores sobre este ERTE que se estenderá durante 17 meses (desde agosto de 2026 ata decembro de 2027).

A expansión eólica de Villar Mir en Galicia

O grupo Villar Mir, que nos últimos anos vendeu algúns dos seus buques insignia como Fertiberia, Inmobiliaria Espacio, OHLA ou Fertial, centra agora o grosso do seu portfolio en España en Ferroglobe (ten plantas tamén en Cantabria e Aragón) e nun negocio eólico que se prepara para recibir un novo impulso.

E é que as distintas filiais do Grupo Villar Mir tramitan máis de 350 megavatios eólicos en solo galego. O presidente da Xunta, Alfonso Rueda, anunciou o ano pasado a aprobación da declaración de excepcionalidade territorial dos parques eólicos Baro e Greco, que están chamados a converterse nas dúas primeiras instalacións que xeren beneficios sociais en base á nova Lei de recursos naturais.

Co seu posta en marcha contemplanse rebaixas na factura da luz en 17 municipios afectados polos parques ou pola súa liña de evacuación, pero, ademais, a enerxía alí producida alimentará a planta de Sabón a través dun PPA acordado entre ambas partes. A instalación contará con 52 megavatios de potencia, algo menos da metade que os 109,2 megavatios que presenta o parque eólico Greco, tamén promovido polo grupo Villar Mir Energía, e que nutrirá as instalacións arteixás.

Ademais destes dous parques, Villar Mir ten outros tantos en tramitación. O primeiro, denominado Arno, conta con 86,8 megavatios de potencia mentres que o segundo (Abalar) está dotado de 78 megavatios. A inversión prevista polo Grupo Villar Mir nestas catro instalacións é de 272,2 millóns, sendo o parque eólico Abalar o máis custoso, cun orzamento de 86,8 millóns. Séguelle Arno, de 75,2 millóns; Greco, de 62 millóns; e Baro, de 48,2 millóns.

Todos estes proxectos, que están a ser tramitados ante o Ministerio para a Transición Ecolóxica por superar os 50 megavatios de potencia cada un, suman un total de 326 megavatios e 272 millóns de euros de investimento. Deste cálculo queda fóra, por agora, o parque eólico Monte da Croa, que se atopa en situación de suspensión cautelar por parte do TSXG. Villar Mir prevía unha inversión de 27 millóns de euros para despregar uns muíños eólicos de 27,9 megavatios, pero non pasou por agora o filtro xudicial. Este proxecto está liderado por unha filial do grupo, Cartera Vimira, que xunto a Mowe está a ser o brazo operativo dos Villar Mir para os seus desenvolvementos eólicos en Galicia.