Leite Celta xera tres de cada catro euros de beneficio de Lactogal, a súa propietaria portuguesa.

O pasado 9 de agosto cumpríronse 20 anos da compra de Leite Celta por parte de Lactogal. O grupo luso chegou por aquel entón a un acordo coa estadounidense Dean Foods e tomou o control da láctea galega a cambio de uns 50 millóns de euros. Este movemento supuxo un xiro no seu accionariado, pero non na súa sede, que permaneceu en Pontedeume, onde concentra algo máis de 220 dos seus case 400 traballadores (os restantes ubícanse nas súas plantas de Ávila e Cantabria mentres que a de Meira foi comprada por Naturleite hai case unha década).

Dúas décadas despois do seu desembarco en Galicia, Lactogal atopa en Leite Celta un dos principais motores da súa conta de resultados. Non en balde, o grupo portugués pechou o seu exercicio fiscal 2025 cun crecemento do 2,6% na súa facturación, que escalou ata os 1.167 millóns de euros, pero, pola contra, sufriu un recorte do 72,4% nun beneficio neto que se mantivo a flote grazas, precisamente, a filiais como Leite Celta.

E é que os beneficios de Lactogal retrocederon ata situarse nos 9,7 millóns de euros. Deste importe, 7,2 millóns de euros (un 74,8% do total) correspóndense con Leite Celta, que pechou o ano pasado cun descenso tanto no seu beneficio (caeu un 18% respecto a un 2024 de récord) como nos seus ingresos, que baixaron de 300,5 a 294 millóns de euros.

A crise da manteiga e aposta polos gandeiros

Lactogal viu como a súa conta de resultados se movía á baixa nun exercicio no que o exceso de oferta no mercado motivou un recorte de prezos tanto ao consumidor como nos pagos aos gandeiros. Neste senso, o presidente do grupo luso, José Marques, apuntaba en declaracións á prensa o pasado mes de maio que algunhas empresas europeas recortaron as súas retribucións aos gandeiros en 17 céntimos por litro.

“Aquí baixamos só tres céntimos. Esta inversión este ano está a facerse na produción, porque somos conscientes de que, se baixásemos a eses niveis, quedaríamos sen produtores ou, polo menos, sen unha gran parte deles”, subliñaba o presidente dun grupo arredor do cal pivotan marcas como Mimosa, Castelões, Agros, Gresso, Matinal, Vigor ou Milhafre dos Açores.

A este factor súmase unha crise da manteiga que tamén se fixo notar en Leite Celta. “Europa deixou de ser competitiva fronte a outras rexións, como Nova Zelandia e Estados Unidos. Producíuse un cambio que nunca antes vimos: pasamos a ser importadores de produtos de Estados Unidos, sobre todo de queixo e manteiga, e o que vimos foi unha baixada dos prezos”, lamentaba Marques. O executivo luso chegou a mencionar que o prezo da manteiga caeu de sete euros por quilo a cinco euros en dúas semanas. “Foi unha brutalidade; isto tivo un impacto enorme na industria láctea europea”, exclamou.

Lactogal capeou a crise da manteiga e sacrificou rendibilidade en 2025 a cambio de manter unha base de gandeiros que se eleva ata os 2.000 produtores en toda a Península Ibérica. A firma portuguesa aglutina un total de 12 factorías entre España e Portugal, nas cales emprega a preto de 2.500 traballadores e produce máis de 1.200 millóns de litros ao ano.

Estas cifras poderían recibir un impulso de xeito indirecto no caso de que a Comisión Nacional dos Mercados e a Competencia (CNMC) autorice a alianza de Leite Celta (que obtén o 84% das súas vendas coa súa marca branca) e a cooperativa Clun. Baixo a denominación de CoRural, ambas as dúas firmas esperan conformar un operador con 1.400 produtores de leite, 800 persoas empregadas, oito plantas industriais e marcas como Celta, Feiraco, Clesa ou Únicla.