Rey Novoa e a antiga cúpula de ‘El Correo Gallego’, a un paso de xuízo por levantamento de bens de 2,7 millóns

O Tribunal de Instancia Praza número 1 de Santiago decidiu procesar ao exdirector de El Correo Gallego, José Manuel Rey Novoa; ao exxerente Ángel Remesar, ás súas respectivas cónxuxes e ao responsable de Asemali Inversiones por un delito de levantamento de bens de 2,7 millóns a través dun entramado societario para non aboar nóminas aos seus traballadores. Ademais, tanto a Rey Novoa como a Remesar imputaos un delito de apropiación indebida.

Nun auto de procesamiento con data do 20 de maio, ao que tivo acceso Europa Press, a xuíza instrutora Ana López-Suevos conclúe as dilixencias de investigación. Deste xeito, dá un prazo de dez días a Fiscalía e acusación particular para que formulen un escrito de acusación no que soliciten a apertura de xuízo oral. Contra esta resolución cabe recurso.

Indicios sólidos

A xuíza detalla en 53 páxinas os “indicios de criminalidade de bastante solidez”, con base nun amplo informe da Unidade Central de Delincuencia Económica e Fiscal (UDEF), dun entramado empresarial co fin de “asegurar que o diñeiro, que por distintos conceptos debería ser ingresado nas contas da empresa Editorial Compostela, por entón editora da cabeceira El Correo Gallego, circulase polas distintas contas bancarias titularidade das demais mercantís pero tamén das persoas físicas denunciadas”. E é que “deste modo evitábase que as contas de Editorial Compostela tivesen saldos que puidesen ser obxecto de embargos ou medidas dirixidas a garantir o cobro dos créditos por parte dos acredores”.

Conclúe que Rey Novoa e Remesar “podían con esta operativa decidir libremente que pagos afrontaban”. A investigación diríxese tamén contra as mercantís Editorial Compostela, Think First, Código Televisión, Anova Multiconsulting, Asociación Agrupación Deportiva El Correo Gallego e Asemali Inversiones.

A quebra do xornal

O auto detalla unha situación de “quebra” de El Correo Gallego, “acelerada pola situación derivada polo covid”, nunha situación precaria que se recoñece “nas actas do consello de administración xa no ano 2018”, “buscando fórmulas de curto prazo para poder seguir recibindo ingresos en especial de organismos públicos (campañas publicitarias da Xunta, convenios, etcétera)”.

A xuíza instrutora considera tamén “interesante observar como en ocasións Rey Novoa ata fala de ‘voluntade política’ para rebaixar o peso da ‘mochila financeira’ ou ‘mobilizar toda a súa influencia’ co obxectivo de conseguir o préstamo público de 2.500.000 euros concedido no ano 2018 por Xesgalicia/Igape na reestruturación financeira que realizou cos seus acredores e que lle permitiu continuar a súa actividade de xeito precario”. Abanca, que era o seu principal acreedor, “renunciou a máis de 5.500.000 euros”, di o escrito da xuíza.

Operacións financeiras

Este préstamo buscaba saldar débedas con Facenda e a Seguridade Social, “garantindo deste xeito o ingreso de diversos convenios como con RTVG”. Todo iso mentres “se ampliaba a débeda co persoal, cifrada en outubro de 2020 en 4.700.000 euros”.

Igualmente, a mercantil propietaria, Editorial Compostela, “conseguiu sobrevivir a través de préstamos (bancarios e particulares), o cal non lle impediu recibir múltiples embargos”. Entrou en preconcurso xudicial en febreiro de 2022. “Nin sequera despois da reestruturación financeira se atendeu con normalidade aos múltiples acredores nin tampouco á devolución de préstamos de Xesgalicia”, engade.

Inhabilitación

Paralelamente a este caso, un xulgado do mercantil da Coruña considerou culpable en 2024 o concurso de Editorial Compostela e condenou a Rey Novoa a cinco anos de inhabilitación para administrar bens alleos. Sentenciou que houbo “contas irreais”. En novembro de 2022, o mesmo xulgado outorgou a venda de Editorial Compostela a Prensa Ibérica (grupo de comunicación sen relación con esta causa propietario de cabeceiras como Faro de Vigo e La Opinión da Coruña) por 1,6 millóns.

Segundo o relato xudicial, Rey Novoa intentou desfacerse de Editorial Compostela e Think First nos últimos meses de 2022, “non podendo levalo a cabo de xeito definitivo”. O agora investigado recorreu a “operacións cando menos impropias, pois en dúas ocasións vendeu a mercantil para posteriormente readquirila” con prezos de só un euro. Estes negocios facíaos con “persoas con antecedentes por estafa ou unha mercantil sen presunta capacidade económica para asumir as débedas que arrastraban”.

Decenas de contas bancarias

Entre outras dinámicas apúntase a “a pignorización de dereitos de cobranza futura, en especial con CRTVG” ou contratos de cesión de crédito. “Dado que Editorial Compostela tiña múltiples embargos, enténdese que era unha maneira de poder saldar débedas con acredores e tamén de seguir operando no tráfico mercantil sen as limitacións dos embargos”.

A investigación detalla decenas de contas bancarias a nome dos investigados. En relación ao exdirector de El Correo Gallego e á súa muller, apúntase que “as contas dos investigados confúndense coas das empresas”. E con cargo a contas con acceso da muller de Remesar mercáronse inmobles en Cornes, en Santiago.

O informe da UDEF

Especial peso ten na investigación un extenso informe da UDEF que determina que este conglomerado de empresas “compórtanse como un grupo de empresas con unidade de caixa”, “de modo que os ingresos e os gastos relativos á actividade de El Correo se reparten entre as diferentes contas das cinco empresas que conforman o grupo”, unido a que estes “movementos tamén se producen en contas persoais nas que participan os investigados”. É dicir, as diferentes sociedades son unha “única realidade”, “sendo a separación formal unha distinción artificiosa, con fins de elusión de responsabilidades”, “tanto ante os organismos públicos como ante os propios traballadores”.

O fin é evitar que “as súas contas teñan efectivo que poida ser embargado polos organismos públicos acredores”. En resumo, un entramado cunha “distinción artificiosa de suxeitos xurídicos” para non facer fronte ao pago de débedas ante a Seguridade Social.

O feito é que Editorial Compostela funcionaba como empresa operativa, que conta coa marca como principal activo e onde El Correo seguía recibindo ingresos de publicidade, que se “esconden” para evitar asumir obrigas. Mentres, o resto de compañías “nunca tiveron traballadores dados de alta”.

Rey Novoa decidía

Neste contexto, os pagos aos traballadores “eran decididos en cada momento por Rey Novoa e Remesar” e facíanse “de modo irregular”, ata acumular unha “cantidade moi elevada”. A pesar de que os empregados presentaron demandas, os intentos de cobro foron infrutuosos debido a que os saldos das contas de Editorial Compostela “mantíñanse insuficientes”. Por tal motivo, o Fogasa viu obrigado a facer fronte ante a insolvencia.

E todo ao tempo que Rey Novoa e Remesar seguían cobrando “elevados salarios”. Finalmente, apúntase a un levantamento de bens de 2,7 millóns: un millón debido a traballadores e 1,7 millóns pendentes de aboar ao Fogasa.

Un dos puntos que se recolle é o suposto uso do administrador de Asemali Inversiones como “testaferro” de Rey Novoa mediante o aluguer dunha nave no polígono para unha serie de Netflix e que así o diñeiro non chegase aos acredores. Por outra banda, a xuíza pon o foco sobre a desaparición de varias obras de arte da colección que había na nave de El Correo, entre as que se atopan pezas de Antón Lamazares.