A xeopolítica de Ferroglobe: pide aranceis da UE a China e baralla o seu regreso a Venezuela

Ferroglobe traza a súa folla de ruta para volver á rentabilidade tras recortar os seus números vermellos a case unha décima parte. A matriz de Ferroatlántica presentou esta semana os seus resultados correspondentes ao primeiro trimestre do ano e neles revela que incrementou a súa facturación nun 13,2% interanual e que planea o seu regreso a Venezuela tras a caída de Nicolás Maduro.

En concreto, os ingresos da multinacional con plantas en Sabón, Boo (Cantabria) e Monzón (Aragón) elevaronse ata os 347,7 millóns de dólares (uns 296 millóns de euros ao cambio actual), o que permitiu que o seu ebitda (beneficio bruto de explotación) axustado se instalase no entorno dos tres millóns de euros e que as súas perdas se reducisen ata os seis millóns de euros.

Esta última cifra contrasta respecto aos números vermellos de 56,6 millóns de euros que a firma colleitara ao comezo de 2025. “Conseguimos un forte incremento nos volumes de envíos de ferroaleacións durante o primeiro trimestre tanto na Unión Europea como en Estados Unidos, impulsado principalmente polas recentes medidas comerciais implementadas. Aínda que os volumes melloraron, os prezos non acompañaron o aumento dos custos, particularmente en loxística e materias primas, o que provocou unha compresión dos márxes. Consideramos que estas presións de custos son temporais e esperamos que as condicións de prezos melloren na segunda metade do ano”, explicou o conselleiro delegado da compañía Marco Levi.

O plan de Ferroglobe en Venezuela

O executivo considera que existen “oportunidades significativas” para que a compañía diversifique tanto o seu mix de produtos como a súa actividade ao longo do mundo. Sobre este último punto, Levi puxo o foco en Venezuela. Tras suspender a actividade da súa planta de Puerto Ordaz hai case unha década, a caída de Nicolás Maduro fixo que a empresa estudase agora a súa posible reactivación.

“En Venezuela, posuímos catro fornos con máis de 100.000 toneladas de capacidade incremental, coa flexibilidade de producir en todos os nosos segmentos principais de produtos”, destacaba Levi na presentación de resultados.

Posteriormente, na conference call cos analistas, o conselleiro delegado de Ferroglobe profundaba no seu plan. “Dados os acontecementos recentes en Venezuela, vemos unha oportunidade convincente para reabrir as nosas operacións alí. Estes activos ofrecen unha proximidade estratéxica ao mercado estadounidense, xunto con acceso a enerxía de baixo custo, materias primas e unha loxística atractiva”, recalca.

Nestes momentos, a firma atópase “avaliando os requirimentos de inversión de capital, a dispoñibilidade de enerxía e a estrutura de custos para determinar a viabilidade da reapertura”, segundo avanzou o executivo. Levi puxo en valor a “flexibilidade” destes fornos de ferrosilicio, que poderían reconvertirse para “producir silicio metálico cando as condicións do mercado o xustifiquen. Tamén existe un forno de aliaxe de manganeso de 30.000 toneladas que orixinalmente foi construído como forno de silicio metálico“.

A volta cos aranceis

Deste xeito, Ferroglobe sondea a reactivación do seu centro produtivo en Venezuela mentres mira de reollo a Bruxelas. E é que a compañía que ten como principal accionista ao Grupo Villar Mir espera que a Unión Europea siga os pasos de Estados Unidos e impña aranceis a China e Angola. Levi acusa a ambos países de aplicar un “ataque constante” e de elevar a presión sobre o mercado do silicio metálico, o produto estrela nos fornos da fábrica de Sabón.

O CEO de Ferroglobe desvelou que na compañía se senten “alentados” polos últimos comentarios do comisario europeo de Comercio, Maroš Šefčovič, que “reafirmou o compromiso de protexer a industria do silicio metálico e está avaliando activamente medidas para abordar as importacións procedentes de China e Angola“.

A esperanza da compañía pasa por que as autoridades europeas sigan os pasos de Estados Unidos, que xa endureceu a súa política comercial con países como Angola ou Laos e que en xuño establecerá os aranceis finais para Australia e Noruega. “Estas medidas son fundamentais para garantir condicións equitativas de competencia e respaldar a saúde a longo prazo da nosa industria”, defende Marco Levi, que espera que as condicións de mercado “melloren na segunda metade de 2026”.