Un xulgado obriga a EiDF a indemnizar con un millón e medio ao segundo maior fabricante de cable en España

• O fundador de EiDF chega ao Supremo na súa guerra coa CNMV polas multas por manipulación do mercado
• Susana Olcina toma as rendas de EiDF tras a dimisión de dous presidentes en catro meses

A sección primeira da Audiencia Provincial de León dá unha de cal e outra de area a EiDF. A sala presidida polo maxistrado Pablo Arraiza estimou parcialmente o recurso que a empresa de orixe galego presentou contra a sentenza de primeira instancia que a obrigaba a compensar a Miguélez SL, o segundo maior fabricante de cableado de España, con 4,64 millóns de euros polos presuntos incumprimentos arredor das obras para a instalación dun parque fotovoltaico de case 3 megavatios de potencia na súa sede de Trobajo del Camino.

Miguélez SL, un xigante que factura máis de 300 millóns de euros e que emprega medio milleiro de traballadores, acudiu aos tribunais no ano 2023 para esixir a resolución do acordo, así como 4,42 millóns de euros en concepto de restitucións e indemnizacións. A compañía moveu ficha un ano despois da sinatura dun contrato valorado en 1,44 millóns con EiDF tras alegar atrasos, defectos na instalación, desprendemento de paneis e escaseza de persoal.

A cronoloxía do caso

Segundo recolle a sentenza da Audiencia Provincial de León, “os paneis chegan a finais de maio de 2022 con cinco meses de atraso e durante a montaxe no mes de xullo seguinte prodúcese o desprendemento de varios deles por un defectuoso ancoraxe das placas ao tellado, o que provoca a paralización da obra e a necesidade de facer modificacións no deseño e reforzos na estrutura, existindo reunións para solventar estes problemas en agosto e setembro de 2022; a nova estrutura suminístrase en novembro de 2022”.

Imaxe de arquivo dos traballadores de Miguélez SL / Miguélez SL

Unha vez reanudados os traballos, estes “desenvolvense con lentitude pola escaseza de operarios empregados, producíndose en marzo de 2023 unha caída de material desde o tellado que puido causar danos persoais; os paneis non están todos executados”. “Neste contexto a propietaria da obra comunica á outra parte por burofax do 12 de abril de 2023 a resolución do contrato”, segundo indica a sentenza.

Por aquel entón Miguélez xa pagara dous pagos de 524.150 euros cada un, así como as liquidacións das taxas e imposto municipal (ICIO). A partir de entón iniciouse unha guerra xudicial na que o Xulgado de Primeira Instancia número tres de León estimou a demanda do fabricante de cableado e condena solidariamente a EiDF ao pago de máis de 4,6 millóns de euros brutos.

Os argumentos de EiDF

Á raíz desta sentenza, EiDF decidiu interpor un recurso de apelación ao sosteñer varios puntos. Por unha banda, a firma alegaba que a matriz non podía ser condenada porque non foi ela quen asinou o contrato de obra, senón a súa filial Energía Innovación y Desarrollo Fotovoltaico CyL SL. Ademais, a empresa agora propiedade da andaluza Greening alegaba que o prazo de execución se atopaba en suspenso porque Miguélez non pagara as taxas municipais correspondentes ata abril de 2023.

Ademais, a defensa de EiDF consideraba que non procedía a resolución do contrato posto que a obra foi “aproveitada para despois rematala con outro contratista”, ao que se suma o feito de que, tal e como indica a sentenza, Miguélez estivera “en situación de incumprimento de pago da primeira factura relativa ao 30% á sinatura do contrato e a segunda factura relativa á entrega de módulos fotovoltaicos, así como o pago do ICIO e taxas da licenza ata abril de 2023”.

A sentenza de primeira instancia contemplaba unha compensación de 3,1 millóns de euros en concepto de penalización por atraso, así como 1,05 millóns para a devolución do importe cobrado por adiantado, outros 0,47 millóns pola perda de aforro enerxético e 17.352 euros por gastos de limpeza e reparación.

EiDF entendía que esta penalización era “excesiva” e, ademais, impugnou o cálculo do lucro cesante da perda de aforro enerxético. Tamén vía “enriquecemento inxusto” a favor de Miguélez ao considerar que “a penalización por atraso cubriría claramente os danos pola perda de aforro e os intereses que se puidesen devengar, polo que dita indemnización debería quedar integrada na propia penalización”.

A decisión da Audiencia Provincial de León

Con estes argumentos sobre a mesa, a sección primeira da Audiencia Provincial de León decidiu estimar parcialmente o recurso de EiDF para rebaixar as compensacións a 1,49 millóns de euros. Deste importe, 541.477 euros correspóndense a penalizacións por atraso; outros 440.050 euros, á perda de aforro enerxético; outros 5.009 euros irían para gastos de limpeza e reparación mentres que os 506.830 euros correspóndense coa devolución neta resultante da resta entre o que Miguélez SL pagou a EiDF (1,05 millóns) e o valor dos materiais que quedaron instalados (541.470 euros).

O maxistrado consideraba que os 3,1 millóns de euros fixados polo Xulgado de Primeira Instancia “resulta claramente desproporcionada tendo en conta que o seu resultado cuantitativo é máis do dobre do prezo do contrato de obra (1,44 millóns de euros) que non se executa no prazo”. “A sala considera razoable modular a penalización […] fixando como importe adecuado o equivalente ás penalizacións acordadas polas partes en supostos de atraso continuado”, recolle a sentenza, que estima parcialmente o recurso de EiDF “para evitar unha sobrecompensación a favor da promotora e propietaria da obra”.