Susana Olcina toma as rendas de EiDF tras a dimisión de dous presidentes en catro meses
Olcina, que ocupaba o cargo de conselleira independente, asume a presidencia da compañía de orixe galega despois de que Enrique Pérez-Hernández Ruiz Falcó presentase a súa "dimisión irrevogable" un mes despois de aterrar no cargo en substitución de Eduard Romeu.
Imaxe de arquivo de Susana Olcina, nova presidenta de EiDF / UNED
Comentarios
EiDF reconfigura a súa cúspide. O consello de administración da compañía de orixe galego nomeou a Susana Olcina Guerrero nova presidenta do grupo, en substitución de Enrique Pérez-Hernández Ruiz-Falcó, que presentou hai uns días a súa dimisión só un mes despois de aterrizar no cargo en substitución de Eduard Romeu.
Pérez-Hernández asumiu a presidencia de EiDF en substitución de Eduard Romeu, que deixou o cargo por discrepancias co proceso de OPA lanzado por Greening sobre o grupo, que culminou cunha oferta de adquisición sobre EiDF pola que consolidou unha participación maioritaria do 92,10% do capital social da compañía.
«Dita renuncia está motivada por razóns de estrita lealdade corporativa, co propósito fundamental de favorecer e facilitar de maneira ordeada a transición operativa e a reestruturación do órgano de administración da sociedade», explicaban desde a compañía.
«Este proceso responde de forma natural ao novo escenario accionarial derivado da recente liquidación da oferta de adquisición, en virtude da cal Greening Group Global consolidou unha participación maioritaria do 92,10% do capital social de EiDF», destacaba a compañía, que non puido presentar as súas contas do ano 2025 por non ter á «disposición a tempo a información financeira da participada Reciclajes Económicos Nagini, ademais doutros temas de probas de auditoría que quedan pendentes de realizar».
Saída de Eduard Romeu
A principios de abril Eduard Romeu, o que fora vicepresidente económico do Fútbol Club Barcelona e cerebro das palancas do club con Joan Laporta, presentaba a súa dimisión como presidente da compañía.
Ao seu xuízo, «non pode respaldar o proceso de oferta de adquisición ao que actualmente está sometida a sociedade». «Entendo e respecto que poidan existir distintos enfoques estratéxicos nun momento tan relevante para o futuro da compañía. Non obstante, cando as discrepancias afectan a cuestións de goberno, transparencia e orientación estratéxica nun proceso desta transcendencia, estimo que o máis responsable é dar un paso ao lado para non interferir nin xerar friccións adicionais nunha etapa que esixe cohesión».
