Benvido a Matrix: a túa empresa xa sabe que sobras

A única pastilla vermella que existe é aprender a manexar a ferramenta antes de que a ferramenta aprenda a facer o teu traballo.

Plantilla de una empresa reunidos en una sala

¡Ei Tecnófilos! Que está a pasar por aí? Hoxe non veño a ensinarvos nada. Veño a espertarvos. E non vai ser agradable. En Matrix, Neo ten unha vida perfectamente normal. Oficina, cubículo, xefe pesado, nómina a fin de mes. Todo parece real. Non o é.

Millóns de traballadores por conta allea viven hoxe exactamente así. Fichan, cumpren, cobran e dan por feito que o seu posto existirá dentro de cinco anos porque existe hoxe. Moitos equivócanse. E o peor non é iso. O peor é que hai xente que xa o sabe e non o está a contar.

O dato mata a narrativa. Imos tentar aprender algo. Marc Benioff, conselleiro delegado de Salesforce, contou nun podcast que a súa empresa pasara de 9.000 a 5.000 persoas en soporte, porque a IA xa xestiona a metade das conversacións con clientes. Catro mil postos. E o máis suculento: apenas unhas semanas antes asegurara nun cumio que a IA non ía destruír empregos de oficina, senón «aumentar» aos traballadores.

En agosto, aumentou. En setembro, catro mil fóra.

Amazon fíxoo aínda mellor. En xuño de 2025, Andy Jassy escribiu ao seu persoal que nos próximos anos esperaba que a IA reducira o total de empregados corporativos. En outubro chegaron 14.000 despedimentos. E que dixo Jassy aos analistas? Que iso non respondía realmente a motivos financeiros nin tampouco á IA. Tres meses despois, outros 16.000 postos.

En que quedamos? En que non o agochan. Contanllo ao inversor. Na presentación de resultados, con gráficas bonitas e palabras como eficiencia. O traballador entérase despois, por un correo de Recursos Humanos.

E que ninguén se sinta a salvo por ter un título. No estado de Washington, os enxeñeiros de software foron o grupo máis golpeado polos despedimentos de Amazon, en pleno auxe das ferramentas de programación con IA. Teleoperadores, administrativos, contables, programadores, deseñadores, xestores de RRHH. Todos na mesma sala de espera.

En España, o presidente do Goberno presentou hai dúas semanas o seu plan de IA e recoñeceu que «da a sensación de que chegamos un pouco tarde». A solución: convocar en outubro a patronal e sindicatos para comezar a definir un novo «contrato social». Comezar. A definir. En outubro.

Mentres tanto, os axentes de IA traballan vinte catro horas, sete días á semana, e non van esperar a que remate a rolda de reunións.

E o sindicato? Ben, grazas. Aquí vén a parte que máis doe. O artigo 64.4.d do Estatuto dos Traballadores recoñece á representación legal do persoal o dereito a coñecer os parámetros, regras e instrucións dos algoritmos e sistemas de IA que afecten ás condicións de traballo ou ao mantemento do emprego.

Ese dereito existe. Está na lei. Agora pregúntalle ao teu comité de empresa cantas veces o exerceu. Pregúntalle que sistemas de IA está implantando a túa empresa, en que departamentos e con que obxectivo de plantilla a tres anos.

Se che responden con silencio, xa tes a resposta.

E non vale dicir que non se pode. En 2023 os guionistas de Hollywood plantáronse nunha folga de meses precisamente para poñer límites á IA. Pódese. Outra cousa é que interese. Porque é moito máis cómodo seguir negociando a táboa salarial dun convenio que dá por feito que os postos de sempre seguirán aí. Defender o posto en lugar de defender ao traballador.

Iso é a pastilla azul con selo sindical. Tranquilízate, mantéñente durmido e déixate exactamente onde estabas mentres o mundo cambia ao teu redor. Ninguén vai espertarte. Na película, Morfeo aparece, ofrécenche as dúas pastillas e déixate escoller. Na vida real, Morfeo non vén.

A empresa contállo ao accionista. O Goberno convoca mesas. O sindicato negocia o de sempre. E ti segues no teu cubículo, convencido de que o teu é diferente, de que o teu traballo require criterio humano, de que a ti non che vai tocar.

Exactamente o mesmo pensaban catro mil persoas no soporte de Salesforce. O correo de Recursos Humanos non avisa con tempo. Non pide permiso. Non ten en conta a túa antigüidade, a túa hipoteca nin o ben que te levas co teu xefe. Simplemente chega.

A única pastilla vermella que existe é aprender a manexar a ferramenta antes de que a ferramenta aprenda a facer o teu traballo.

¡Se me tecnologizan!

Historias como esta, en su bandeja de entrada cada mañana.

O apúntese a nuestro  canal de Whatsapp

Deixa unha resposta

SUSCRÍBETE A ECONOMÍA DIGITAL

Regístrate con tu email y recibe de forma totalmente gratuita las mejores informaciones de ECONOMÍA DIGITAL antes que el resto

También en nuestro canal de Whatsapp