Agricultura leva Mercadona ao Supremo para salvar unha sanción pola compra de leite a Naturleite
A Avogacía do Estado intenta salvar unha multa pola suposta compra de leite por baixo de custo imposta á cadea de Juan Roig, que xa anulou múltiples sancións similares.
Naturleite envasa leite para Hacendado, a marca branca de Mercadona / Naturleite
Comentarios
A Avogacía do Estado, en representación do Ministerio de Agricultura, logrou que o Tribunal Supremo admita un recurso de casación contra a anulación dunha multa a Mercadona pola suposta compra de leite por baixo de custo. O litixio enmárcase na cascada de disputas que mantén o departamento de Luis Planas con diversas cadeas de supermercados e industrias do sector agroalimentario polas sancións da Axencia de Información e Control Alimentarios (AICA). Os tribunais superiores e a Audiencia Nacional consideran que o método que segue a AICA xera indefensión na empresa sancionada e están tumbando unha tras outra as penalidades económicas, en xeral, de pequeno importe.
No caso que acaba de ser admitido a trámite polo Supremo, a multa é do ano 2022 e ascende a 66.000 euros. Fundamentase en que Mercadona adquiriu leite por baixo de custo a Naturleite, a filial galega do grupo Covap, o gran provedor de leite de Hacendado. Desde a planta de Meira (Lugo) que comprou a Leche Celta, Naturleite facturou 140 millóns producindo para a cadea de Juan Roig e desenvolvendo, en paralelo, un negocio de alimentación animal que incorporou coa adquisición de Cerales Rego.
O da filial galega non é un caso excepcional, pois o grupo de supermercados tamén está á espera da resolución do Supremo nun caso calcado pola adquisición de leite á empresa matriz de Naturleite, Covap. Carrefour tamén conseguiu tumbar unha sanción similar pola compra de leite a Capsa, o brazo industrial de Central Lechera Asturiana; e DIA e Ahorramás polas compras a Grupo Lence (Río e Leyma).
O percorrido xudicial
Mercadona recorreu contra a sanción e o Tribunal Superior de Xustiza de Madrid considerou que tiña razón. O criterio habitual dos maxistrados está a ser que ao manter a confidencialidade da información á que accede a AICA sobre os custos de produción, neste caso, os de Naturleite, estáse a xerar indefensión á cadea de supermercados, que non pode acceder a unha información básica para defenderse, toda vez que a acusación é a de comprar por baixo dos custos efectivos de produción, unha práctica prohibida na Ley de la Cadena Alimentaria.
A Avogacía do Estado, no recurso de casación admitido a trámite, sostén que “o criterio aplicado pola sentenza (do TSJM) baleira totalmente de contido e virtualidade a previsión sobre confidencialidade, facéndoa na práctica absolutamente incompatible co dereito de defensa, posto que levaría a que sempre e en todo caso, calquera que fosen as circunstancias concurrentes, se apreciase a existencia de indefensión cando se declarasen confidenciais os documentos achegados polo provedor que acreditan e explican o seu custo efectivo de produción”.
En certa maneira, o que está en cuestión non é tanto unha sanción de 66.000 euros a un grupo que factura 38.000 millóns, senón a propia metodoloxía sancionadora da AICA, un instrumento pensado para salvagardar os intereses dos produtores fronte á industria e a distribución, que a priori teñen unha posición de forza na negociación sobre a compra de produtos alimentarios na cadea de valor.
¿Un índice de custos?
A evolución destes casos amosa as limitacións da Ley de la Cadena Alimentaria e da AICA como elementos reguladores na negociación entre os distintos elos da cadea, un asunto que está en pleno debate tras o recorte nos contratos lácteos do mes de abril, cando a industria baixou fortemente o prezo que paga ás granxas. A alarma xerada pódese percibir estes días no Parlamento galego, onde se creou unha comisión específica sobre o prezo do leite e os factores que inflúen nel. Galicia é a rexión con maior produción do Estado.
O secretario xeral de Unións Agrarias, Roberto García, compareceu este martes e recoñeceu que nin o paquete lácteo nin a Lei da Cadea Alimentaria están a ser suficientes para evitar desigualdades e para acabar coa venda a perdas. Apuntou ao bloqueo no crecemento do sector debido a que as explotacións máis pequenas reciben prezos inferiores e as grandes non poden medrar máis.
“Necesitamos fortalecer a posición dos gandeiros e regular para blindar a negociación colectiva e aumentar a estabilidade e seguridade do sector”, dixo García, que apuntou a algunhas ferramentas que poderían facilitar a consecución deste obxectivo. Unha é a figura do mediador, que xa existe no modelo francés, e outra é a do observatorio de custos, pola que tamén aboga o Sindicato Labrego Galego. Este índice de custos establecería uns límites mínimos de prezos que debería pagar a industria para cubrir os gastos das explotacións e deixar un marxe de beneficio.
