GKN, provedor de Stellantis, retira o ERE
A compañía e o comité de empresa chegan a un preacordo que evita o ERE previsto para 75 traballadores e frea a folga convocada pola CIG.
Centos de traballadores de GKN maniféstanse contra o ERE que pretende impulsar a empresa, a día 1 de febreiro de 2026 – CIG
Comentarios
GKN Driveline Vigo e o comité de empresa alcanzaron un preacordo para a retirada do Expediente Regulador de Emprego (ERE) que, nun primeiro momento, ía afectar un máximo de 75 traballadores. O pacto entre dirección e sindicatos fixo que a CIG desconvocase a folga que ía comezar este luns e que non contaba co respaldo de CCOO e UGT.
Chegaron a este primeiro consenso tras unha longa negociación que se prolongou durante 12 horas deste venres, nas que a representación dos traballadores cedeu na flexibilización dunha cláusula do seu contrato a petición da empresa. Agora, a decisión ten que ser refrendada pola asemblea do persoal antes de que se formalice.
Máis flexibilidade para GKN
O provedor de Stellantis contaba cun mecanismo de flexibilidade para poder prescindir de traballadores durante un período concreto, durante o cal cobran o 50% do seu salario. Se ata agora ese tempo era de 10 días ao ano por persoa —como máximo, dous días ao mes—, a partir do preacordo tomado, ampliaríase ata os 20 días anuais, cun tope de catro cada mes.
Este é un mecanismo utilizado cando diminúe a carga de traballo por diferentes circunstancias, como cando baixan as compras dun fabricante. Segundo o presidente do comité, Pedro Corral (CIG), ata agora mostraran resistencia a ampliar ese tempo porque se usou “moi pouco” e a medida sempre afecta aos “mesmos talleres”.
Carga de traballo en Vigo
Con este preacordo, o comité ve cumprido o seu obxectivo de que non existan “saídas traumáticas”, tal e como destacou nun comunicado remitido aos medios.
O próximo luns representantes da plantilla reuniranse co xefe de operacións de GKN de Europa para pedirlle que traian carga de traballo á planta de Vigo e para poñer en valor a historia da factoría, o seu “bo facer” e a súa capacidade de adaptación aos “continuos e diferentes” problemas produtivos do sector.
