Gaudeamus igitur

¡Por fin unha Universidade de verdade, sen dúbida algunha non xa necesaria senón imprescindible, non outra calquera máis, non, que de verdade fará xustiza ao himno de tan inveterada institución, o Gaudeamus igitur! Un famoso cantante de nome artístico Wisin (en realidade, bautizado coa prosaica nominación de Juan Luis Morena Luna) rapsoda en reggaeton, ten a intención (vaya, unha rima máis propia do citado ¿estilo musical? nacido en Panamá e Porto Rico), anunciou recentemente a creación da UDP, isto é, a “Universidade do Perreo” (para que non haxa indignadas confusións cuestionadoras da veraz noticia, ofrecemos o seu sitio web: Universidade do Perreo · Cayey, Porto Rico – Fundada na tradición. Forxada no ritmo.), co propósito de dar o peso específico que se merece este algo máis que un mero ritmo urbano.

Con sede en Cayey, por suposto en Porto Rico, ofrecerá cátedras como Historia do Reggaetón, Ritmo aplicado ou Epistemoloxía do Flow. Supoñemos que a máxima autoridade nesta inevitable entidade será coroada polo propio Wisin, como reitor magnífico sustentado nun CV académico tan extenso como os seus trinta anos de esforzada intención de difundir tal audaz soniquete, dedicado ao estudo, preservación e difusión da historia do reguetón e da cultura urbana. Que non nos suscite nin sequera unha leve irónica sorriso, porque no noso chan patrio autóctono, en Galicia, fai pouco, este mesmo verán, un acreditado músico local de nome Daniel Dopazo, a sazón líder da orquestra La Ocaband, sentenciou pontificando sobre a importancia dos elementos culturais propiamente galegos que “A verbena é o evento cultural máis importante de Galicia e non se está protexendo”. Hermanando a Wisin con Dopazo, propoñemos a creación na UDP da Cátedra de Innovación Musical Portogalaica que estude a máis que indubidable influencia do perreo na muiñeira, baby. ¡Vaya gaita!

Xa temos himno para a ‘Universidade do Perreo’

Insistimos, un acerto. É máis, unha institución destas características, que, como se ve, xa nace argumentalmente cunha sede en Galicia, como mínimo xa pode contar coa recuperación dos fundamentos do himno universitario universal por antonomasia, o Gaudeamus igitur (“Alegrémonos pois”), falsamente atribuído ao compositor Brahms por aparecer brevemente no seu opus 80, exaltación da xuventude e a ledicia de pertencer á exclusiva ralea universitaria e académica, tanto composta por docentes como por discentes; mesmo afectando ao persoal non docente.

De autor anónimo, iniciouse como cántico nas universidades alemás a mediados do século XVIII, en realidade cun título un tanto máis adecuado formalmente, “Sobre a brevidade da vida”; quizais máis apropiado, máis xermánico por seco e de fundamento clásico, pouco perrero, vaya. Como festiva exaltación da vida universitaria un tanto desinhibida e disoluta, contou entre as súas estrofas cunha un tanto irreverente que, en liña cos numerosos “¡vivas!” aos que se encomenda o cántico, dicía así: “¡Vivan as virxes, graciosas (en realidade fáciles) e fermosas; vivan tamén as mulleres, ternas e adorables, boas e laboriosas!”. Por suposto, este parágrafo foi suprimido, por politicamente incorrecto e non pola mentalidade woke, xa moito antes, no ano 1894. Tempo o de hoxe en día tintado do redescubrimento de evidencias obvias, a Universidade do Perreo pode recuperar este parágrafo como base do seu propio cántico identitario, dada a similitude con moitas das letras do xénero musical reguetonero.

O ritmo é o currículo. A rúa é o campus

E este é o lema deste novo templo do saber, considerada de “excelencia académica (que) dedica a súa misión ao estudo, a preservación e o avance do perreo como disciplina cultural, artística e científica”. Tal cal, cousas das universidades privadas. Como para constituír unha universidade, polo menos en España, é preciso, como mínimo, crear facultades, así como tamén contar con determinantes tales como ter polo menos 4.500 alumnos, solvencia económica e financeira e ordenarse, básico, mediante titulacións en tres ramas do coñecemento achegamos a nosa contribución ao triunfo educativo do perreo. Considerando como minucias os dous primeiros requisitos, por facilmente resolubles, para o terceiro contribuímos coa concepción de tres facultades, dúas de ciencias, a Facultade de Física do frote posterior e a Facultade de Dereito a patear o dicionario, e unha de letras, a Facultade de Humanidades sen criterios de xénero.

Hai malintencionados, opostos sen dúbida ao éxito da cultura profunda, con criterios moi antigos sobre a función do saber e do coñecemento, que desconfián desta simpar iniciativa, obrigada e necesaria, insistimos, fiando o proxecto a maior gloria do próximo lanzamento dun novo engendro musical do sen par Wisin. ¡Quiá!, para nada bro. Envidia de non ter sido capaces de concebir un avance académico tan decisivo e trascendental.

¡Amable lector/a, anímese a formalizar a matrícula, dado que, aínda, a apertura oficial está prevista para o próximo 2 de setembro de 2026! Para iso, é obrigado realizar a Solicitude de Pre Admisión. Pero seguro, seguro que hai descontos por pronto pago.

NOTA: Como curiosidade, apuntar que no escudo da Universidade do Perreo (con lema Perreum et Scientia, si si, en latín, en latín) represéntanse, como non, un libro aberto, pero sen letra, a clave de sol, será polo da música, claro, e un debuxo con dúas imaxes simulando a postura habitual do perreo, con evidentes reminiscencias suxerentemente rijosas. Isto promete.