Logoterapia empresarial: cando o sentido supera ao beneficio
Unha empresa que só busca a conta de resultados é un cascarón baleiro, un zombi corporativo que tarde ou cedo se derruba.
Unha empresa que só busca a conta de resultados é un cascarón baleiro, un zombi corporativo que tarde ou cedo se derruba.
O último informe de Gallup sobre seguridade global revela que, a pesar de vivir nun belicismo non visto desde a Segunda Guerra Mundial, máis persoas sienten seguras ao camiñar de noite soas.
Pois nada, vai Espinosa de los Monteros, e nun alarde de xenerosidade, levanta a cabeza e asume orgulloso o seu papel: ser o pegamento da dereita para poder facer fronte ao odioso Sánchez.
O verdadeiro desafío das organizacións saudables non é espiar aos empregados, senón construír culturas empresariais nas que a ética, a transparencia e a confianza reduzan ao mínimo os riscos de que o persoal se converta nun problema corporativo.
Na empresa, o empresario é o que arruína aos seus socios con trampas, pero tamén o que levanta emprego sólido, o que non cede á tentación fácil e o que fai da súa traxectoria unha lección de integridade.
Volver á Universidade da Coruña é, para min, un propósito cumprido. O verdadeiro logro será que este retorno sirva para que máis persoas aprendan a mirar a realidade económica con rigor, sentido práctico, responsabilidade e paixón.
Afiar o machado é a metáfora perfecta para falar de preparación, planificación e estratexia; é entender que o tempo investido en formarte, en probar ferramentas, en ensaiar e medir, non é tempo perdido, senón a inversión que multiplicará o resultado.
Para aqueles que tivemos a sorte e o privilexio de coñecelo, ao final, o que a José María Castellano lle gustaba ser era un humilde profesor universitario metido a xestor, iso si, de grande éxito, que personificaba a proximidade e a bonhomía feita sorriso.
Cando tentamos fixar a realidade de maneira ríxida ou dictatorial, o que destruímos non é só a diversidade de perspectivas, senón a posibilidade mesma de comprendernos como especie.
O Estado compórtase como un cliente moroso que nunca paga, que sempre pon escusas e que encima pretende dar leccións de xestión; recada antes de que produzas, sumírxete en papeis inútiles e protexe aos mediocres.