As mulleres non necesitan propaganda institucional, nin titulares optimistas, nin discursos autocompracentes, necesitan sistemas que funcionen, transparencia e gobernantes que asuman responsabilidades cando se equivocan.
Se aspiramos a unha economía que funcione, quizais conviría deixar de tratar ao autónomo como un problema e comezar a velo como o que é: parte da solución.
Por onde pasan os norteamericanos non adoita quedar un solar arrasado sen retorno; quedan infraestruturas, queda actividade económica, quedan aliados incómodos pero vivos, e queda unha certa orde.
A irrupción das VTC non inventa o transporte urbano, pero introduce eficiencia, datos, predición, transparencia e escalabilidade, e iso, nun mercado real, é dinamita pura: o usuario xa non acepta esperar sen saber canto pagará.
Instalouse a idea de que a empatía é unha debilidade e a lealdade un lastre. Que ser educado é perder vantaxe. Que explicar as cousas sobra. E así imos construíndo empresas sen memoria, sen alma e sen futuro.
O que hai detrás do comunicado de Sargadelos non é un simple cruce de titulares nin unha pataleta empresarial, senón un conflito moito máis profundo entre realidade produtiva e relato dominante.
A pregunta fundamental non é se a IA é perigosa, senón se nós seguimos sendo capaces de distinguir o bo do útil, o correcto do rendible, o humano do eficiente.
Esa Venezuela de oportunidades diluíuse nun modelo populista e socialista que converteu a riqueza en miseria, a esperanza en fuxida, e o talento en exiliado.
Esa Venezuela de oportunidades diluíuse nun modelo populista e socialista que converteu a riqueza en miseria, a esperanza en fuxida, e o talento en exiliado.
Quizais non estemos tan lonxe de tratar a vellez como o que algúns científicos xa denominan "unha enfermidade curable"; e se é curable, tamén é programable, editable e, por tanto, evitable.
