Emerxencia en Galicia
As compañías recoñecidas na primeira edición de Empresas Emerxentes Galicia 2026, proxecto impulsado por Economía Dixital Galicia, son un exemplo de que se pode crear un negocio exitoso en calquera lugar desde o que facer patria.
De esquerda a dereita, os galardoados: Héctor Estévez, CEO de Centum Research & Technology; Gabriel Gómez Celaya, CEO de Marine Instruments; Esteban Sinde, presidente e director científico e de innovación de Hifas da Terra; Iria Ramos, responsable de Administración de Cristalería Ramos e Ramos; José Manuel Núñez Torres, CEO de Torres Núñez; María Caridad García Busto, propietaria de Granja Campomayor; Nuria Peñamaría, directora de Marketing e Comunicación de Incoga Group; Inés López Villaverde, directora financeira de Tecglass; e Andrés Tarsacó Acuña, CEO de Tarlogic Security; Iria Ramos, responsable de Administración de Cristalería Ramos e Ramos; José Manuel Núñez Torres, CEO de Torres Núñez; María Caridad García Busto, propietaria de Granja Campomayor; Nuria Peñamaría, directora de Marketing e Comunicación de Incoga Group; Inés López Villaverde, directora financeira de Tecglass; e Andrés Tarsacó Acuña, CEO de Tarlogic Security.
Comentarios
Que o mundo, en xeral, se nos volveu complexo vémolo cada mañá cando asaltamos o móbil coa inquietude de saber que terá pasado na noite, con que nova catástrofe, natural ou provocada polo político de turno, se vai ver condicionada algo a nosa vida; e a de todos.
Pero, no mundo empresarial, hai esperanzas que se substancian en empresas que se manteñen, firmes e sólidas, ante os avatares do mercado. En concreto, en Galicia, temos unha empresa que é capaz de innovar con cogomelos e fungos; outra que con 150 profesionais está presente en máis de 70 países; aquela capaz, a pesar da súa condición de limitada, de investir en I+D+i o 1% da súa facturación ou unha que, sendo fundada hai máis de 60 anos, consegue pervivir dedicándose ás múltiples facetas dun único produto, o ovo. Todas elas e algunhas máis, de carácter medio, teñen un trazo común: son empresas emerxentes.
Pero, que consideramos como unha empresa emerxente?
Tomado prestado o concepto desde as denominadas como Ciencias da Complexidade, a emerxencia empresarial é unha nova proposta definitoria (diferente da europea que só se aplica ás startups altamente escalables) dunha situación específica atribuíble a empresas de tamaño medio, con capacidades propias que lles permitirían dar un salto tanto cuantitativo como tamén cualitativo e converterse así en referentes a un nivel superior no seu sector adquirindo unha maior dimensión. Como condición interna, a Emerxencia supón a suma entre a (su)pervivencia e o crecemento saudable, a confluencia clásica entre o acto, hoxe, e a potencia, mañá, aínda que, iso si, nunha sintonía sinérxica co entorno.
Caracterizamos ás empresas emerxentes, entendidas estas como sistemas adaptativos de carácter complexo, como aquelas que, nacendo cun propósito concreto, habitualmente fóra dos lugares onde o apoio empresarial é máis explícito, mesmo en ámbitos como o rural, presentan uns trazos de crecemento e desenvolvemento, con investimentos reiterados en innovación, e que, sen perder a súa esencia durante o proceso de maduración, emerxen, xorden e resurxen día a día tanto dentro como fóra do territorio con resultados moi superiores ao que se podería esperar pola súa dimensión e capacidades. De xeito gráfico, cando se coñecen, suxiren a expresión “¿E esta empresa, como é posible? ¡E aquí!”. Pois si, é, e o seu enraizamento no seu propio entorno faino organizativamente falando aínda máis resiliente.
Son flexibles á vez que resistentes, gozando dun aumento controlado, rozando de xeito continuado iso que a física da Complexidade denomina como o punto de equilibrio dinámico, unha froiteira e asumida inestabilidade produtiva que as converte en especialmente atractivas. Hábiles na condución, saben ben como utilizar o freo e o acelerador á vez; soprar e sorber en paralelo son habilidades que levan exercitando desde aquel comezo que, marcando indeleblemente a súa andaina, aínda as impregna. Pero serán estas características moi propias das empresas consideradas por facturación e emprego como medias, aquelas que albergan un alto potencial de incremento nunha posible transición de fase o que tamén as pode facer vulnerables e de interese para os grandes grupos empresariais ávidos sempre de adquirir compañías estables e con certa facilidade para a integración en sistemas corporativos que poden anular a súa innata idiosincrasia. Funcionan, como a emerxencia propia dos sistemas complexos, mellor de abaixo cara arriba que en sentido contrario, carentes dunha recia e contundente xerarquía, incentivando o contacto máis directo xerador de lealdade.
A emerxencia en Galicia
A estas empresas medias, emerxentes por dereito, nacidas para permanecer e continuar, pero, en ocasións, pouco recoñecidas son ás que Economía Dixital Galicia quere significar, valorando o seu facer e favorecendo a súa visibilidade, dada a importancia que teñen para o desenvolvemento económico e social de Galicia. E é por iso que se concibe a iniciativa Empresas Emerxentes GALICIA 2026, que sinalou distinguindo con esta denominación a nove empresas propias da autonomía: Centum Research & Technology, Cristalería Ramos y Ramos S. L., Granja Campomayor S. L., Hifas da Terra, S. L., Incoga Norte S. L. U., Marine Instruments, S. A., Tarlogic Security, S. L., Tecglass S. L., e Torre de Núñez de Conturíz, S. L. U. Nove exemplos de que se pode facer empresa exitosa en calquera lugar desde o que poder facer patria, facendo Galicia. Como ben puxo de manifesto Antonio Couceiro presidente da Cámara de Comercio da Coruña na presentación oficial da iniciativa o martes 6 de outubro de 2026, empresas que saben facer e das que hai que facer saber. É unha cuestión de xustiza este recoñecemento como ben apuntou Juan García, CEO de Economía Dixital e impulsor do proxecto.
As dúas caras das Empresas Emerxentes
Como tales, as empresas emerxentes son esas pequenas xoias, traballadas con delicada ourivería, que resulta obrigado, como nas familias, non só conservar senón tamén favorecer a súa transmisión como un legado atesourado que perdure, que perviva no tempo. Ante esta cara amable de incentivo no seu coidado e mantemento, ergueuse unha cruz, como toda moeda que se prece, que é a da súa visibilidade e interese para outras empresas con maiores recursos para soster a súa evolución positiva a partir dunha saneada situación. E a iso deberá estar atenta Galicia, como demarcación xeográfica con intereses propios, e, por que non, actuando como valedora e defensa do seu tecido industrial, froito dunha política intelixentemente deseñada ao efecto. Non podemos esquecer que nos cinco anos posteriores ao 2020, o investimento exterior en Galicia multiplicouse practicamente por catro, e que, debido á pujanza do modelo empresarial galego e ao seu dinamismo, cada vez está a ser máis visible o interese en adquirir empresas propias por parte de grupos empresariais alleos. Esta pretensión é lexítima, por suposto, pero a complacencia non pode deixarnos caer na miopía; hai que mirar máis lonxe, ao mañá, para mellor afrontar a incerteza que o futuro sempre conleva.
Por todo iso, o saber facer, pero tamén o facer saber convértense naqueles mecanismos que sustentan dar relevancia ás empresas emerxentes galegas, sempre e cando saibamos coidalas, darlles apoio cando o precisen e, na medida do posible, que o seu coñecemento e posta en valor favorezan o seu mantemento sen perder a súa esencia, aquilo que as acabou levando a ser o que hoxe son: Baluarte da pervivencia e a continuidade dun orgulloso modelo propio de facer empresa, de saber facer Galicia. Alertados estamos.
