Infraestruturas: a gran demanda histórica a resolver

Galicia non pode permitirse seguir agardando. As infraestruturas non son unicamente unha cuestión de formigón, aceiro ou quilómetros de vías; son a base sobre a que se constrúe a competitividade dun territorio, a capacidade das súas empresas para medrar, atraer investimento e xerar emprego, e a garantía de igualdade de oportunidades para os seus cidadáns. Por iso, desde a Confederación de Empresarios de Galicia (CEG) vimos defendendo desde hai tempo unha idea clara: resolver o déficit histórico de infraestruturas do noroeste debe ser unha prioridade estratéxica de país.

Durante décadas, Galicia demostrou a súa capacidade para competir, innovar e abrirse ao mundo a pesar das dificultades derivadas da súa posición periférica. Contamos cun tecido empresarial dinámico, con sectores industriais de referencia, cunha potente capacidade exportadora e con infraestruturas portuarias e loxísticas de enorme potencial. Pero esa fortaleza necesita estar acompañada dunha rede de comunicacións moderna, eficiente e plenamente integrada con España e Europa.

Non falamos dunha reivindicación territorial illada. Falamos dunha cuestión de cohesión económica e social. A realidade é que o noroeste español continúa sufrindo unha fenda de conectividade que limita as súas posibilidades de desenvolvemento. Galicia, Asturias e Castilla e León comparten problemas comúns e, por iso, tamén entendemos que debemos compartir unha estratexia común. A alianza impulsada polas organizacións empresariais destes territorios —a CEG, a Federación Asturiana de Empresarios (FADE) e a Federación Leonesa de Empresarios (FELE)— responde precisamente a esa necesidade de unir esforzos para que as nosas demandas sexan escoitadas con maior forza.

A sinatura de acordos conxuntos cos gobernos autonómicos de Galicia, Asturias e Castilla e León reflicte unha realidade evidente: as infraestruturas do noroeste non entenden de fronteiras administrativas. A mobilidade de traballadores, mercadorías e empresas necesita unha visión global. A competitividade dunha fábrica galega depende tamén da súa conexión ferroviaria co resto de Europa; a capacidade exportadora dos nosos portos depende de corredores loxísticos eficientes; e a chegada de novos investimentos require garantías de accesibilidade e estabilidade.

Un dos grandes obxectivos desta alianza é impulsar o desenvolvemento definitivo do Corredor Atlántico. Galicia necesita estar plenamente incorporada ás grandes redes europeas de transporte de mercadorías. Non podemos aceptar que o ritmo de avance desta infraestrutura sexa inferior ao doutros corredores estratéxicos. O noroeste ten industria, ten capacidade produtiva e ten proxectos de futuro; o que necesita é unha infraestrutura ferroviaria competitiva que permita aproveitar todo ese potencial.

O Corredor Atlántico debe deixar de ser unha promesa para converterse nunha realidade con planificación, financiamento e calendario. Necesitamos conexións ferroviarias adecuadas para as nosas empresas, integración efectiva dos portos galegos nas cadeas loxísticas internacionais e unha aposta decidida polo transporte de mercadorías por ferrocarril. É unha cuestión económica, pero tamén ambiental e estratéxica.

A posición xeográfica de Galicia, lonxe de ser unha desvantaxe, pode converterse nunha oportunidade se contamos coas conexións adecuadas. Os nosos portos son unha peza esencial desa estratexia. A Coruña é actualmente o único porto galego incluído na rede básica europea, e a súa dársena exterior de Langosteira alcanzou un máximo histórico con 8,46 millóns de toneladas movidas. Con todo, unha infraestrutura portuaria desta dimensión aínda non pode despregar todo o seu potencial loxístico porque non conta hoxe con tráfico ferroviario de mercadorías. O acceso ferroviario a Langosteira, con 6,7 quilómetros de trazado e un investimento de 123,58 millóns de euros financiado íntegramente con fondos europeos, debe culminarse como unha actuación estratéxica para Galicia.

O ferrocarril de mercadorías continúa sendo unha das grandes oportunidades de mellora do noso sistema loxístico. Vigo, o principal porto galego en tráfico de contedores, aínda move un porcentaxe reducido de mercadorías por tren, mentres que Marín, con menor volume total de actividade, conta cunha das maiores cotas ferroviarias de España grazas a dispoñer dun acceso ferroviario específico cun ramal de sete vías. A diferenza demostra unha realidade evidente: cando existe unha infraestrutura adecuada, o transporte ferroviario responde.

Galicia necesita aproveitar plenamente as súas infraestruturas portuarias e convertelas en auténticas plataformas loxísticas internacionais. A nosa economía mantén intensos intercambios comerciais con Europa Occidental, América, o Magreb e Asia Oriental. Ademais, a relación con mercados como o Mercosur reflicte a capacidade de internacionalización das nosas empresas e a importancia crecente das nosas conexións exteriores. A loxística xa non é un elemento auxiliar da actividade económica: forma parte do propio modelo produtivo.

Por iso, mellorar as infraestruturas significa reforzar toda a cadea de subministración. Significa reducir custos para as nosas empresas, aumentar a súa capacidade exportadora, atraer novos proxectos industriais e garantir que Galicia poida competir nun escenario económico cada vez máis global.

Xunto a esta gran prioridade, existe outra demanda histórica que afecta directamente á competitividade cotiá: o custo dos peaxes. As autoestradas AP-9 e AP-66 constitúen eixes fundamentais para a mobilidade do noroeste, pero as súas tarifas representan unha barreira económica que penaliza a empresas, traballadores e cidadáns. Desde a CEG defendemos que non pode existir igualdade de oportunidades entre territorios mentres determinadas zonas soportan sobrecustos derivados de unhas infraestruturas esenciais.

A reivindicación conxunta para avanzar cara á eliminación destes peaxes, respaldada polas patronais e os gobernos autonómicos de Galicia, Asturias e Castilla e León, responde a un principio básico: as infraestruturas deben facilitar a actividade económica, non converterse nun obstáculo engadido.

Pero as nosas necesidades non se limitan ás grandes vías de comunicación. Galicia necesita tamén mellorar as súas conexións internas, reforzar as infraestruturas dixitais, avanzar en redes enerxéticas capaces de acompañar a transición industrial e garantir que os polígonos empresariais, os portos e as áreas loxísticas dispoñan de servizos adecuados. A nova economía esixe novas infraestruturas, tanto físicas como tecnolóxicas.

Neste sentido, as administracións públicas deben entender que investir en infraestruturas non é un gasto, senón un investimento de futuro. Cada euro destinado a mellorar a conectividade xera actividade económica, facilita a instalación de empresas, favorece a creación de emprego e contribúe a fixar poboación. Nun momento no que Europa aposta pola autonomía estratéxica, a reindustrialización e a transición enerxética, Galicia debe estar preparada para aproveitar as oportunidades que se presentan.

O empresariado galego seguirá traballando desde a colaboración institucional e desde a responsabilidade. A nosa posición non busca confrontación, senón solucións. Queremos sumar con todas as administracións para lograr avances concretos. A cooperación entre Galicia, Asturias e Castilla e León demostra que cando compartimos obxectivos somos capaces de construír unha voz común e máis forte.

Chegou o momento de que o noroeste deixe de ser considerado unha periferia e pase a ocupar o lugar que lle corresponde dentro do mapa económico europeo. Temos empresas competitivas, talento, capacidade industrial e vontade de medrar. O que reclamamos son as ferramentas necesarias para facelo.

As infraestruturas son a gran demanda histórica pendente de resolver. Resolvela non é só unha reivindicación empresarial: é unha aposta polo futuro de Galicia, polo equilibrio territorial de España e por unha Europa máis conectada e competitiva.