Losán, a segunda madeireira galega tras Finsa, ten tres meses para evitar o concurso.

Losán, a segunda maior madeireira galega por volume de negocio despois de Finsa, ten tres meses para tentar armar un novo plan de viabilidade despois da fuxida do investidor que ía permitir rescatar o grupo, Mabesal. A empresa con sede en Valencia e integrada no grupo Melarco retirouse á última hora o pasado decembro e deixou ao fabricante galego de taboleiro sen os 30 millóns que tiña planeado investir. O naufraxio da venda levou ao límite á madeireira, que non paga as nóminas desde novembro, e que volveu negociar coa Sepi e a banca para tentar debuxar unha nova folla de ruta. Conseguiu tres meses máis, ata o 29 de abril, data na que deberá validar un novo plan de viabilidade ou entrar en concurso, segundo informaron a este medio fontes da CIG.

Desde que recibiu 35 millóns do fondo de solvencia da Sepi, Losán non levanta cabeza. Os problemas derivados da inflación e os cortes da cadea de subministración afundiron os seus resultados; a banca cortoulle o crédito, o que forzou a negociación para refinanciar máis de 200 millóns de débeda; para colmo, antes da reestruturación, emitiu 25 millóns en pagarés, co consecuente enfado dos bonistas, que a denunciaron nos xulgados. Ademais destas axudas, a Xunta concedeu ao grupo, con plantas en Curtis e Vilasantar, sete millóns en préstamos a través do Igape e Xesgalicia, os seus fondos de capital risco.

Os traballadores escriben á SEPI

Neste complexo escenario, os comités de empresa das plantas de Losán en España, que representan a uns 800 traballadores, pediron á Sepi que actúe con urxencia para garantir o emprego e a continuidade da actividade nas plantas, repartidas por Castela-A Mancha e Castela e León, ademais de en Galicia. O próximo 5 de febreiro, os sindicatos entregarán ao grupo empresarial público un escrito no que advirten que a crise de Losán “non responde unicamente a factores externos, senón tamén a erros de xestión, falta de planificación industrial e ausencia dunha estratexia a medio e longo prazo”.

Subliñan que os traballadores “están sufrindo un forte impacto psicosocial derivado da incerteza laboral e a falta dun proxecto industrial definido”. Por iso, fan catro peticións á entidade que preside Belén Gualda: esixir un plan de viabilidade que garanta carga de traballo e futuro produtivo; asegurar a preservación do emprego; supervisar a xestión para que calquera recurso público estea vinculado á actividade e o emprego; e establecer un sistema de seguimento con participación dos representantes da plantilla.