Como era Inditex cando Amancio Ortega a sacou á bolsa? Cinco veces menos tendas e cosía só en España e Portugal
O 23 de maio cúmprense 25 anos do salto ao parqué da téxtil; o valor da compañía disparouse un 1.600% desde entón, cando, segundo o seu folleto de emisión, abrir unha tenda de Zara “custaba uns 300 millóns de pesetas”.
Amancio Ortega ingresará este 2026 cerca de 3.234 millóns de euros polos dividendos de Inditex.
Comentarios
O próximo 23 de maio cumpriranse 25 anos desde que Inditex saltou á bolsa. Desde entón ata agora, o seu valor bursátil estirouse máis dun 1.600% e a compañía disparou todas as súas métricas. Dos 340,4 millóns de euros que anotou de beneficio neto no exercicio 2001 pasou a 6.220 millóns de gañancia en 2025. A estrutura do grupo tamén cambiou neste tempo, tal e como queda reflectido no folleto de emisión co que a compañía de Amancio Ortega desembarcou no Ibex. Hai agora un cuarto de século, a multinacional de Arteixo sumaba 1.080 tendas en 33 países, cinco veces menos que na actualidade, cospía principalmente en talleres de España e Portugal e gastaba entre 250 e 300 millóns das antigas pesetas en sacar ao mercado cada nova tenda de Zara.
O 23 de maio de 2001, Inditex saltou ao parqué nunha operación capitaneada polo xa falecido José María Castellano. Hai 25 anos, o folleto que os de Arteixo trasladaron ao supervisor bursátil apostaba por colocar as súas accións a un prezo que oscilaba entre os 13,5 e os 14,9 euros, de forma que a compañía se valoraba a si mesma en uns 9.200 millóns de euros. Unha cantidade que, hoxe en día, se tivese en conta a inflación, rondaría os 14.500 millóns de euros. Con todo, a súa capitalización actual dista moito desa cifra. Na actualidade, o valor que lle outorgan os investidores supera os 157.000 millóns de euros, o que a converte na primeira compañía do Ibex e sitúaa entre as 10 maiores cotizadas da zona euro. Ademais, o seu valor bursátil chegou a sobrepasar os 180.000 millóns este 2026, antes do estalido do conflito en Oriente Medio.
A saída á bolsa de Inditex, pola que se colocou no mercado o 26,09% do seu capital social, foi o xermolo da fortuna multimillonaria de Amancio Ortega e a súa familia, así como outros accionistas. Pero, como era a téxtil de hai 25 anos? O folleto de emisión que precedeu o seu salto ao parqué dá unha imaxe dos volumes da multinacional de Arteixo en 2001.
A expansión dun xigante
Hai 25 anos, os administradores de Inditex que sacaron á bolsa a compañía indicaban ao mercado que Inditex estaba conformada por Zara, Pull&Bear, Massimo Dutti, Bershka e Stradivarius. Oysho estaba a piques de saltar ao mercado e aínda non se desenvolvera o concepto de Zara Home. A finais de xaneiro de 2001, no preludio do seu salto á bolsa, sumaba 1.080 tendas en 33 países, das que o 84% eran propias e o resto franquiciadas. Ao peche do exercicio 2025-2026, o pasado xaneiro, sumaba 5.460 establecementos en todo o mundo.
A marca estrela do grupo, Zara, pechou o pasado exercicio con 1.500 tendas en todo o mundo, 1.265 de xestión propia e 235 franquías. Cando comezou a cotizar, tiña 449 establecementos repartidos en 29 países, sendo só un 6% franquías.
En 2001, José María Castellano explicou á prensa que a operación de saída á bolsa de Inditex non se levaba a cabo “para captar recursos, senón por unha razón de continuidade”. Asegurou entón que a multinacional non precisaba liquidez para financiar a súa expansión, pero convenceu que a operación a convertería “nun referente para o mercado”, que cada vez lle esixiría mellores resultados e dividendos, como así foi.
O prezo de medrar
En calquera caso, o folleto de saída á bolsa de Inditex tamén evidencia que, en plena expansión, a multinacional asumía fortes custes para poder abrir as súas tendas. O documento remitido á CNMV explicaba que só entre xaneiro de 1999 e xaneiro de 2001, a compañía abriu 332 novas tendas. Agora, aposta por reducir aperturas e centrarse na apertura de grandes flagships.
Ese crecemento acelerado, claro, tamén significaba fortes desembolsos. “A efectos indicativos, o custo medio aproximado de apertura dunha nova tenda de Zara nun local de aluguer sitúase entre os 250 e os 300 millóns de pesetas, e o número medio de empregados nunha tenda de Zara é de aproximadamente 40 persoas”, explicaban.
Cadea de subministración
Unha das grandes vantaxes de Inditex fronte aos seus competidores está na súa ampla cadea de subministración, que lle permite esquivar moitas crises globais, precisamente como o peche do estreito de Ormuz. A multinacional traballa con 10 clústers próximos ás súas grandes áreas de deseño: España, Portugal, Marrocos, Turquía, India, Paquistán, Bangladesh, China, Camboxa e Vietnam. Destas, os provedores con maior carga de traballo son os dos seus denominados “mercados de proximidade”, é dicir, España, Portugal, Marrocos e Turquía. A súa aposta por estes territorios lles permite “ter flexibilidade e control sobre o proceso, e así adecuar a oferta comercial aos cambios de tendencias que poidan xurdir”.
En 2001, unha Inditex menos global, centraba principalmente a súa cadea de subministración en España e Portugal. De novo no folleto de saída á bolsa explicábase que “os produtos que vende o grupo Inditex fabrícanse ou proveñen principalmente de España, Portugal e algúns países europeos”. “No que respecta aos talleres externos utilizados polo grupo no cospido das prendas, o 96% dos mesmos atópanse ubicados en España e Portugal”, indicaba.
Apuntaba entón a compañía que “un incremento dos salarios neses países podería implicar un aumento dos custes de produción e unha diminución dos márxes operativos, o que podería entrañar a necesidade para o grupo de buscar novas rexións para a fabricación dos seus produtos”.
Unha saída á bolsa que fraguou fortunas
Na súa saída á bolsa, a matriz de Zara apostou por colocar no mercado o 26,09% do seu capital social, incluíndo tamén esta cantidade os títulos correspondentes ás opcións de compra das entidades colocadoras, os green shoes. Na súa primeira xornada na bolsa, o valor concluíu a sesión cunha revalorización do 22,45%.
Segundo o seu folleto de saída á bolsa, do 22,69% do capital social de Inditex sacado á oferta, sen ter en conta os green shoes, o 44,59% reservábase neste caso para tramo minorista, o 12,97% para investidores institucionais españois, un 38,91% para internacionais e un 3,53% para empregados. A saída á bolsa foi fundamental para fraguar parte da actual fortuna do clan Ortega, e é que no folleto de emisión, a compañía indicaba que os accionistas que se adheriron á oferta de venda eran Amancio Ortega, Rosalía Mera, Dolores Ortega Renedo, Sandra Ortega, Primitiva Renedo Oliveros, Marta Ortega Pérez, Josefa Ortega Gaona, José María Castellano e Juan Carlos Rodríguez Cebrián.
Tendo en conta o número de accións coas que contaba antes da oferta e despois dela, e facendo unha aproximación, Amancio Ortega podería ter embolsado preto de 1.300 millóns con esta operación, fronte a uns 640 da xa falecida Rosalía Mera, 182 de Sandra Ortega, 104 de Dolores Ortega e 90 da propia Marta Ortega.
