Diálogo social fundamental

Vivimos tempos de transformación acelerada. A economía, o emprego e as empresas afrontan desafíos de enorme complexidade: incerteza xeopolítica, presión regulatoria, transición enerxética, dixitalización, cambios demográficos e unha competencia global cada vez máis intensa. Neste contexto, hai unha ferramenta que demostrou, unha e outra vez, a súa utilidade para garantir estabilidade, progreso e cohesión social: o diálogo social.

Non se trata unicamente dunha fórmula institucional ou dunha mesa de negociación entre organizacións empresariais, sindicatos e administracións públicas. O diálogo social é, sobre todo, unha maneira de entender o desenvolvemento económico e social desde a responsabilidade compartida, desde a procura de consensos e desde a convicción de que os grandes avances colectivos só son posibles cando se constrúen sobre acordos sólidos.

España conta cunha longa tradición de concertación social que permitiu acadar fitos fundamentais para o noso país. Moitos dos grandes acordos que hoxe consideramos esenciais para a estabilidade económica e laboral foron posibles grazas ao compromiso das organizacións empresariais e sindicais, xunto coas institucións públicas.

Alí están, por exemplo, os acordos acadados en momentos especialmente delicados da nosa historia recente: desde os Pactos da Moncloa, fundamentais para a consolidación democrática e económica, ata os acordos laborais e sociais que axudaron España a afrontar crises económicas profundas. Máis recentemente, o diálogo social foi decisivo durante a pandemia, cando se lograron mecanismos extraordinarios como os ERTE-Covid, que permitiron protexer millóns de empregos e garantir a supervivencia de miles de empresas.

Tamén os acordos en materia de negociación colectiva, formación, pensións ou modernización do mercado laboral demostraron que, mesmo desde posicións diferentes, é posible acadar entendementos cando prevalece o interese xeral.

Desde CEOE e CEPYME, como o fixemos tamén desde a Confederación de Empresarios de Galicia, insistimos reiteradamente nunha idea esencial: o diálogo social non pode converterse nun mero trámite formal nin nun espazo condicionado por decisións unilaterais previamente tomadas. O verdadeiro diálogo esixe escoita, respecto institucional e vontade real de acordo. Requírese que todas as partes sexan consideradas interlocutores válidos e que as decisións que afectan o tecido produtivo e o emprego conten coa participación de quen xeran actividade económica e oportunidades.

As empresas necesitan certidume. Necesitan estabilidade normativa e un marco de confianza que permita investir, innovar, medrar e crear emprego. E esa estabilidade só pode alcanzarse plenamente desde o consenso.

En Galicia coñecemos ben o valor do entendemento. A nosa comunidade soubo historicamente construír espazos de colaboración entre sectores, territorios e institucións. Esta cultura do acordo é unha das nosas fortalezas e debe seguir sendo así.

Porén, o clima actual non sempre favorece esa dinámica de consenso. Vivimos unha etapa marcada por unha elevada polarización política e social, por discursos que a miúdo simplifican a realidade económica e empresarial, e por unha crecente desconfianza cara á actividade empresarial en determinados ámbitos do debate público.

En ocasións trasládase unha visión distorsionada da empresa, esquecendo que detrás de cada empresa hai persoas, proxectos, esforzo, innovación e compromiso social. Esquézase que as empresas son as principais xeradoras de emprego, riqueza e benestar. Que son as que sosteñen gran parte dos servizos públicos a través da súa actividade e dos seus impostos. E que, especialmente nunha terra como Galicia, miles de pequenas e medianas empresas forman parte esencial da vida das nosas cidades, vilas e comarcas.

Por iso resulta tan importante recuperar un clima de confianza e recoñecemento mutuo. O diálogo social é tamén unha ferramenta para fortalecer a imaxe da empresa ante a cidadanía. Cando existe capacidade de acordo, cando empresarios e traballadores son capaces de sentarse a negociar e construír solucións conxuntas, transmítese unha imaxe de responsabilidade, madurez e compromiso co interese xeral.

A empresa non pode ser percibida unicamente como unha realidade económica. É tamén unha institución social. Un espazo onde conviven persoas, talento, obxectivos compartidos e relacións humanas complexas.

O diálogo social parte da premisa fundamental da vontade de atopar puntos de encontro. Non desde posicións maximalistas, senón desde o equilibrio entre competitividade empresarial, protección social e creación de emprego.

Porque non hai progreso social sen empresas fortes. Pero tampouco hai empresas fortes sen cohesión social nin estabilidade.

Nun momento no que Europa debate como reforzar a súa competitividade fronte a outras grandes economías, España e Galicia necesitan máis diálogo, máis cooperación e máis acordos. Necesitamos políticas que favorezan a inversión, a actividade empresarial e o crecemento, pero tamén marcos laborais equilibrados e modernos que acheguen seguridade a traballadores e empresas.

O diálogo social demostrou ser unha das mellores ferramentas para afrontar os momentos difíciles e para construír avances duradeiros. Debemos preservalo, fortalecelo e prestixialo.

Porque cando o diálogo funciona, gaña a empresa, gañan os traballadores e gaña a sociedade.

E porque o futuro de Galicia e de España construiráse moito mellor desde o acordo que desde a división.