A Audiencia Provincial pecha a denuncia por agresión sexual contra o exconselleiro do Mar

A Audiencia Provincial da Coruña confirmou o arquivo da denuncia por agresión sexual contra o exconselleiro do Mar, Alfonso Villares, por “falta de indicios”. Deste xeito, confirma o auto ditado o pasado mes de decembro polo Xulgado de Instrución número 2 de Ferrol, no que se determinou que non hai lugar ao procesamento de Villares como autor dun delito de agresión sexual e deu por concluído o sumario.

A sala rexeita a solicitude da acusación particular de devolver a causa ao órgano instructor coa finalidade de que recibise declaración a dúas persoas. No auto, segundo informou o TSXG nun comunicado, os maxistrados subliñan que a investigación xa practicada “foi ampla e minuciosa” e que, en base a ela, a xuíza instructora “non apreciou indicios abondo para procesar”, criterio compartido polo Ministerio Fiscal. “Do actuado despréndese que se practicaron todas as dilixencias pertinentes para o esclarecemento dos feitos investigados, polo que é procedente confirmar o auto de conclusión de sumario”, incide a Audiencia Provincial.

A denuncia provocou na súa altura a dimisión do exconselleiro, que foi substituído no cargo por Marta Villaverde. Afirmou entón que dimitía para poder “defenderse” en mellores condicións ante unha acusación da que se declarou “totalmente inocente”. Villares estivo arroupado en todo momento polo Goberno galego, co seu presidente, Alfonso Rueda, á fronte, con quen se abrazou cando cedeu o testemuño a Villaverde, nun xesto especialmente polémico. O dirixente autonómico desexou entón que “se faga xustiza canto antes” con Villares para “poder recuperalo para a vida pública”.

Rexeita novas declaracións

Na resolución, os maxistrados explican que a controversia “non se sitúa neste caso na necesidade de completar unha investigación insuficientemente desenvolvida, senón na pretensión de obter unha nova valoración incriminatoria das actuacións para acadar un resultado procesal que non foi considerado procedente nin pola instructora, tras unha investigación detallada, nin polo Ministerio Fiscal”.

Ademais, a sala sinala que as dilixencias cuxa práctica se interesa por parte da acusación particular -a declaración da condutora e a axudante da ambulancia– presentan “un carácter claramente periférico e prospectivo respecto do núcleo fáctico investigado”. Así, explica que o feito de pretender que ambos “poidan erixirse en testemuñas directas aptas para establecer, conforme á súa mera percepción e experiencia práctica, se a sintomatoloxía que presentaba a denunciante resultaba compatible cun cadro de sumisión química, carece de solidez lóxica e procesal”.

Engade que “non só se trata de persoas manifestamente alleas ao núcleo do feito investigado e desprovistas de cualificación pericial para efectuar unha inferencia diagnóstica desa natureza, senón que, ademais, tal hipótese xa quedou contradita por declaracións testemuñais de médicos especialistas e polo resultado de análises, exploracións e probas clínicas exhaustivamente practicadas”. Deste xeito, a Audiencia Provincial da Coruña conclúe que “postular agora tales declaracións como vía apta para sustentar un procesamento non pasa de ser unha conxectura carente de base obxectiva”. Contra o auto cabe a presentación de recurso de súplica.