O plan de Alcoa en San Cibrao: aluminio a pleno rendemento antes do verán coa planta de alúmina no aire

• Alcoa, gañadora inesperada na bolsa polo conflito de Oriente Medio: o aluminio dispara polo peche de Ormuz
• Alcoa utiliza unha filial ao marxe de Ignis para blindarse ante unha suba de prezos do gas en San Cibrao

Alcoa traza a súa folla de ruta para San Cibrao. A directora financeira da compañía, Molly Beerman, participou este martes nunha conferencia organizada por JPMorgan Industrials e, a preguntas do seu analista William Peterson, a executiva da compañía estadounidense mostrou a súa confianza na evolución da planta de aluminio.

“A reactivación da fábrica de aluminio de San Cibrao está a ir extremadamente ben. Xa estamos por riba do 90%, e diséramos que alcanzaríamos a capacidade total a mediados de 2026. Así que estamos absolutamente dentro do calendario previsto”, destacou Beerman.

Ao xuízo da responsable financeira de Alcoa, “os activos mantivéronse en bo estado durante o seu período de paralización. Polo tanto, todo está a progresar moi ben. O único que necesitamos agora para San Cibrao é un contrato de subministración eléctrica a longo prazo. Estamos cubertos ata 2027, pero estaremos a buscar opcións de subministración eléctrica para esa instalación a máis longo prazo”, subliñou.

Neste sentido, Beerman prevé que a planta de aluminio “estea a funcionar de forma rendible” en 2027, “ata o punto de xerar suficiente efectivo para cubrir as perdas da refinería”. Outro escenario é o que se plantea para a fábrica de alúmina. Segundo a responsable de Alcoa, esta atópase “nunha situación moi complicada”. “Actualmente só opera á metade da súa capacidade. Está a subministrar alúmina á fundición. Necesitamos ese subministro para operar a fundición conforme ao acordo de viabilidade, pero a vida útil da refinería é limitada”, recoñeceu.

Sobre este punto, Beerman referiuse ao depósito de barros vermellos e ás inversións que está a levar a cabo Alcoa nesta materia para ampliar a súa cota ata 110. Estas servirán, segundo plantexou, para preparar tanto a continuidade da operación como un posible peche”. “Agardamos alcanzar a capacidade máxima de almacenamento de residuos a principios da década de 2030. Polo tanto, estamos a avaliar opcións para a refinería de alúmina”, destacou.

Alcoa conta con perdas millonarias nesta planta que se alimenta de gas natural a través do gasoduto de A Mariña. “O noso obxectivo a curto prazo é a neutralidade de caixa. Queremos que as operacións de San Cibrao non consuman efectivo que preferimos destinar a outras prioridades de asignación de capital”, explicou.

Para iso, a multinacional busca “que a xeración de caixa da fundición [a planta de aluminio] cubra as perdas de caixa da refinería [Alúmina Española]”.

O impacto da guerra en Irán

En relación á guerra en Irán, Beerman explicou que o conflito bélico pon en xaque ao 9% da produción mundial de aluminio (un 20% se se exclúe da ecuación a China). Cunha capacidade de produción de unhas 7 millóns de toneladas métricas anuais, países como Emiratos Árabes, Arabia Saudí ou Catar aproveitaron nos últimos anos os baixos prezos da enerxía na rexión para dotarse deste tipo de plantas para as que Alcoa actúa cun dobre papel.

Ademais de ser competidoras no mercado do aluminio, Alcoa é, pola contra, un dos principais provedores de alúmina para estas. “Contamos con contratos de subministración de alúmina a longo prazo con EGA e Alba. Se se observa o noso compromiso total de alúmina en contratos a longo prazo cara ao Golfo, é de aproximadamente 4 millóns de toneladas métricas anuais. Iso representa arredor dun terzo de todos os nosos envíos de alúmina cara ao Golfo. Polo tanto, hai moitos efectos no subministro de alúmina. Isto está claramente a afectar ao prezo da alúmina. Xa nos atopamos nunha situación de sobreoferta, e pódese ver a presión sobre os prezos”, puntualizou Beerman.

“Todo ese subministro que normalmente iría a Oriente Medio agora está a atopar -ou atopará- destino noutros lugares, e a maior parte probablemente se dirixirá a China, o que exercerá unha maior presión sobre os custos das refinerías chinesas”, prognosticou.