Alcoa mantén no aire o seu futuro en San Cibrao a pesar do beneficio récord e a maior subida en bolsa desde o Covid.

• Alcoa: "Estamos satisfeitos coa nosa carteira, deixando á marxe España, onde buscamos solución a longo prazo"
• Alcoa: "Estamos satisfeitos coa nosa carteira, deixando á marxe España, onde buscamos unha solución a longo prazo"

Alcoa pecha un 2025 de récord. As accións da multinacional con sede en Pittsburgh despediron o ano instaladas nos 53,14 dólares tras revalorizarse un 42,5% nos últimos doce meses. Trátase do mellor exercicio en bolsa para a compañía desde o 2021, cando se alzou un 159% en medio da recuperación post-Covid.

Os títulos de Alcoa cotizan a niveis non vistos desde marzo de 2023 e impulsan a capitalización bursátil da compañía ata o entorno dos 11.730 millóns de euros. A compañía logrou trasladar ao parqué as positivas expectativas dos analistas. Non en van, o consenso de mercado recollido polo portal Market Screener apunta que a firma americana tería pechado o ano cun beneficio neto récord por valor de 1.250 millóns de dólares (uns 1.065 millóns de euros ao cambio actual).

A folla de ruta de Alcoa

No caso de cumprirse, estas serían as maiores ganancias da historia de Alcoa ao duplicar os 429 millóns de euros colleitados en 2021, cifra que, ata agora, se erguía como a máis elevada. Pero esta bonanza tanto en bolsa como na súa conta de resultados non se traduciu en certezas sobre o seu futuro en San Cibrao.

E é que a súa vicepresidenta, Molly Beerman, indicou nun foro organizado por Citigroup a comezos do mes de decembro que o grupo atópase “moi satisfeito” coa carteira de activos coa que conta neste momento, aínda que matizaba que nestas declaracións estaba “deixando de lado por un momento España ”, onde aínda ten problemas e busca unha “solución a longo prazo”.

Beerman incidía así nunha idea que xa figuraba na presentación corporativa que a empresa fixo pública durante o seu Investors Day. Nela avanzaba que en 2027 reavaliará a súa situación nas súas instalacións de A Mariña Lucense. Para esta data esperaba que a produción de aluminio primario volva ser viable en San Cibrao grazas, en parte, ao desenvolvemento do seu acordo coa enerxética Ignis, que tomou unha participación do 25% no complexo e que se perfila como a chave para que Alcoa logre uns prezos eléctricos máis competitivos.

Dobre escenario

Neste sentido, Alcoa baralla un dobre escenario no cal se abre a «continuar operando» ou, pola contra, «vender» a planta de aluminio. No caso da planta de alúmina (alimentada por gas natural a través do gasoduto de A Mariña), o grupo americano indica que prevé finalizar as obras de ampliación da balsa de lodos e que a partir de entón decidirá se continúa operando a refinería ou se, pola contra, opta por pechala.

Ese 2027 é a data clave que Alcoa contempla para a volta á senda da rendibilidade coa súa planta de aluminio e, ademais, é cando ten lugar o vencemento o acordo de viabilidade pactado cos traballadores e polo que se comprometeu a non iniciar ningún tipo de recorte de plantilla.

A planta de alúmina foi historicamente o motor da conta de resultados de Alcoa en San Cibrao, pero a escalada dos prezos do gas e a baixada á vista nos custos eléctricos deron a volta á situación. É por iso que Alcoa optou por operala á metade da súa capacidade total desde a primavera de 2022 sen que desde entón cambiase a situación.

O panorama era ben distinto en 2020, cando precisamente o control da refinería foi un dos principais aspectos polos que as negociacións entre Liberty e Alcoa se terminaron truncando. O grupo que capitanea Sanjeev Gupta pretendía ter dereitos preferenciais ou mesmo un dereito de aprobación sobre calquera venda futura da refinería de alúmina a un terceiro. Ademais, a firma quería asegurar un contrato de subministración de alúmina a moi longo prazo (20 anos) a uns prezos vantaxosos, unhas pretensións que non foron aceptadas por Alcoa, que quería que o acordo se ciñese unicamente á venda da planta de aluminio e que só garantía cinco anos de subministración de alúmina.