Florentino Pérez e FCC perden outra batalla de 15 millóns con Adif polos sobrecustos do AVE.

• Florentino Pérez e FCC perden outra batalla de 15 millóns con Adif polos sobrecustos do AVE.
• Florentino Pérez e FCC perden outra batalla de 15 millóns con Adif polos sobrecustos do AVE.

ACS viveu a recta final do ano coa vista posta nun futuro de centros de datos, minerais estratéxicos e instalacións de defensa, e a cabeza chea de recordos do pasado, o dos grandes contratos do AVE que acabaron na Audiencia Nacional por mor dos sobrecustos das obras, que Adif non quere pagar. O mes de outubro foi especialmente negativo para o grupo na loita co xestor de infraestruturas ferroviarias. Como explicou Economía Digital Galicia, a Sala do Contencioso derrubou o recurso presentado pola filial Vías y Construcciones tras perder unha reclamación de 1,7 millóns pola plataforma do tramo Prado – Porto, na provincia de Ourense, do AVE a Galicia. Esta era só unha parte das pretensións da empresa, que en alianza coa valenciana Torrescámara e a andaluza Vimac, pediu máis de 8 millóns para compensar os seus gastos, sen que os tribunais atenderan as súas demandas.

Ese mesmo mes de outubro, Florentino Pérez pinchou dúas veces na Audiencia Nacional. Os maxistrados tamén rexeitaron unha reclamación millonaria de ACS e os seus compañeiros de UTE polas obras da alta velocidade en Cataluña. Ademais dos sobrecustos e o desenlace xudicial, os dous casos teñen en común un accidentado desenvolvemento das obras. As de Ourense requiriron de cinco ampliacións de prazo e sufriron dúas suspensións temporais, unha parcial e outra total. As de Cataluña, onde FCC, Dragados, Tecsa e Copisa encargáronse de construír os túneles urbanos e a estación para a entrada do AVE en Girona, encaixaron 14 prórrogas, que sumaron 85 meses á previsión inicial de acabar a infraestrutura en dous anos e medio.

Un contrato de 335 millóns baixo terra

Os problemas para culminar no prazo previsto están detrás do lixo xudicial, pois FCC, Dragados, Tecsa e Copisa, agrupadas na UTE Girona, esixiron a Adif Alta Velocidade unha indemnización de 15,2 millóns polos danos e prexuízos ocorridos durante a execución da obra. Adif non fixo caso e, polo momento, os tribunais tampouco. Así o puxo de manifesto unha sentenza da Audiencia Nacional do pasado 2 de outubro na que desestimou os argumentos das empresas contra unha resolución previa deste mesmo tribunal. Nese primeiro fallo, os xuíces outorgaron 784.000 euros aos grupos de Esther Koplowitz e Florentino Pérez polos sobrecustos, unha cantidade moi inferior á reclamada.

A UTE adxudicouse as obras en 2007 por 278 millóns para construír en 30 meses os túneles para a entrada da alta velocidade por debaixo do centro urbano e a adecuación da estación no subsolo xironí. A demora na execución ampliou os tempos a case o triplo e o orzamento estendeuse aos 334,9 millóns. En 2021, Dragados, a filial de ACS, FCC, Tecsa e Copisa presentaron ante Adif Alta Velocidade unha reclamación de 15,2 millóns á que a entidade pública non fixo nin caso. A desestimación por silencio negativo desembocou no procedemento xudicial na Audiencia Nacional.

Os xuíces consideraron que, deses 15 millóns reclamados, só debían ser compensadas polos gastos relacionados con seguros, xa que o alongamento dos prazos obrigounas a renovar as pólizas, e os impostos, o que supoñía 783.994 euros. Os aliados presentaron un recurso de apelación contra esa primeira sentenza de 2023. E perdérono.

Os custos indirectos e os gastos xerais

As cantidades máis relevantes esixidas por FCC, Dragados, Tecsa e Copisa tiñan que ver cos custos indirectos e os gastos xerais. Respecto aos primeiros, só se recoñeceron os vinculados a determinados seguros e impostos, aínda que o peritaxe presentado polas empresas os elevaba por riba dos 10 millóns, principalmente derivados de custos de persoal. A Audiencia Nacional entende que a recorrente “contrapón distintas valoracións e apreciacións respecto das feitas pola xuíza de instancia sen que se aprecie un erro determinante da necesidade de efectuar unha corrección respecto do decidido”, di a Sala do Contencioso, en referencia á sentenza previa.

O que dicía esta primeira resolución era que os cálculos periciais se fundamentaban nunha estimación e na propia envergadura dos efectivos asignados calculados de maneira lineal, sen ter en conta os períodos de baixa produtividade. “Do propio informe pericial da recorrente desprende que a UTE non acreditou que facía o persoal asignado a custos indirectos durante todos os períodos reclamados como imputables a Adif”, engade a sentenza.

Os gastos xerais son os gastos propios das empresas de construción, vinculados á súa estrutura, e que se producen con independencia de se a empresa leva a cabo ou non obras. Neste aspecto, os maxistrados sinalan que a indemnización debe fundamentarse nunha proba concluínte dos gastos efectivamente soportados. Pero a alianza liderada polos grupos de Carlos Slim e Florentino Pérez non achegan “unha proba directa”, senón que sosteñen a reclamación “sobre a base dos informes periciais referidos que están finalmente construídos sobre a base de cálculos aproximativos”.

Con este razoamento, a Audiencia Nacional decide rexeitar o recurso, o que deixa como última vía de reclamación ás empresas o recurso de casación ante o Tribunal Supremo.