O porto de Ferrol ten case 500.000 metros cadrados para acoller a SAIC se libera os terreos sen uso de Endesa e Amper.

A potencial chegada de SAIC ao porto exterior de Ferrol preséntase a día de hoxe como un síntoma de época. Uns peiraos que impulsaron as descargas de carbón de Endesa para alimentar a súa central de As Pontes aspiran agora a acoller unha planta de ensamblaxe do grupo chinés para a súa marca europea MG. Se o proxecto chega a bo porto, tamén a localidade pontesa contará con instalacións da compañía e avanzará na súa reindustrialización tras o apagón da térmica. Para buscar en SAIC ese carácter simbólico sobre a transformación económica, o auxe da industria chinesa ou a transición enerxética, é necesario primeiro que a iniciativa se materialice.

Cando a conselleira de Economía, María Jesús Lorenzana, confirmou que o produtor asiático presentara un proxecto de 200 millóns para instalar unha base industrial e loxística en Galicia, advertiu que quedaba traballo por diante para que iso sucedese. Entre os fitos a alcanzar estaba, por exemplo, a autorización de investimento estranxeiro á que debe dar luz verde o Consello de Ministros ou a concesión dos terreos no Porto de Ferrol co obxectivo de que SAIC poida comezar a construír xa o ano que vén unha planta con capacidade para 120.000 vehículos anuais.

En Ferrolterra hai espazo. E tamén pode facerse sitio. Todo depende dos plans do grupo chinés. Segundo os datos trasladados a este medio pola Autoridade Portuaria de Ferrol-San Cibrao, a dársena conta cunha superficie concesionable terrestre de 626.625 metros cadrados. Destos, están ocupados algo máis da metade, 318.000 metros cadrados. No porto exterior están, por exemplo, Masol Ibérica, herdeira daquel naufragado proxecto de biodiesel de Infinita Renovables. Tamén Naturgy, que ten alí unha subestación, ou Procesoil, cunha terminal de tratamento de residuos.

O espazo libre, polo tanto, superaría lixeiramente os 308.000 metros cadrados. Agora ben, parte dos terreos con concesións vixentes están sen actividade ou practicamente en desuso. O caso máis notorio é o da terminal de carbones de Endesa, unha concesión con vencemento en 2035 e cunha superficie de 100.472 metros cadrados, que agora perdeu o seu sentido polo desmantelamento da central térmica de As Pontes. Tamén sen actividade, segundo indica a Autoridade Portuaria, atópase a concesión de Windwaves, a antiga Nervion Naval Offshore, do Grupo Amper. Neste caso trátase de 69.385,73 metros cadrados con vencemento en 2054 onde a compañía que dirixe Enrique López proxectou construír unha planta enfocada aos compoñentes de eólica mariña.

Se estes terreos se liberan, o porto podería acadar ata os 478.000 metros cadrados de superficie para unha eventual chegada de SAIC.

Canto espazo necesita SAIC?

Non hai unha cifra oficial sobre o espazo que require SAIC. Ou se a hai na iniciativa presentada á Xunta e que se tramita como Proxecto Industrial Estratéxico, ninguén do Goberno galego, receloso de que calquera desliz prexudique o desembarco do grupo chinés, confirmouna. Hai cifras oficiosas, que sitúan as intencións de SAIC nunha superficie entre 300.000 e 500.000 metros cadrados, que alcanzaría nunha segunda fase de desenvolvemento. Eses números encaixarían coa dispoñibilidade nas instalacións portuarias, pero tamén requiriría engadir os terreos agora sen uso.

No porto exterior, explican na Autoridade Portuaria, tamén está Yilport FCT, a terminal de contedores, que ten agora en explotación 62.000 metros cadrados. A compañía ten intención de medrar en Ferrol e conseguiu dúas concesións adicionais para ampliar a súa actividade, pero que aínda non están entregadas, pois desenvolveranse nun futuro. O pasado decembro, Yilport ampliou 15 anos a súa concesión, ata 2063, co compromiso de executar investimentos na adquisición de maquinaria e melloras por valor de 25 millóns ata 2041.

Ademais das concesións, no porto exterior hai empresas que dispoñen de 48.315 metros cadrados de autorizacións, un tipo de ocupación privativa que ten natureza máis precaria que as concesionadas e con dereitos máis limitados.