Urovesa emérxese como obxecto de desexo de fusións tras a ruptura entre Indra e Escribano

Urovesa, o xigante galego pioneiro na construción de vehículos especiais, xorde como obxecto de desexo das grandes do sector en pleno boom do gasto en defensa. Máis aínda despois de que, polo menos de momento, a integración de Escribano Mechanical & Engineering en Indra fracasase. Non obstante, distintas fontes empresariais consultadas por Economía Digital Galicia dan por feito que a familia Sierra, donos e fundadores da compañía con base de operacións en Valga, non teñen ningunha intención de vender un grupo en plena expansión.

Inmersa nunha folla de ruta de crecemento orgánico e inorgánico –a principios de ano acordou a compra de Hispasat e Hisdesat fortalecendo a súa rama de negocio espacial– Indra considerou estratéxica a adquisición de Escribano Mechanical & Engineering. Non obstante, o conflito de intereses evidenciado polo Goberno derivado do feito de que Ángel Escribano era, ata este mes de abril, presidente da compañía e copropietario de EM&E, tirou por terra a fusión, un desistimento que se comunicou á CNMV a mediados do mes de marzo.

Desde entón ata agora, non foron poucas as voces dentro do sector da defensa que aseguran que Indra mantén aberta a posibilidade de medrar mediante a compra doutras empresas. Tal e como adiantou Economía Digital, nas quinielas figuran, como alternativas claras a Escribano, nomes como Oesía, Sapa, GMV –a dona da startup de Nigrán Alén Space– a zaragozana Instalaza e, tamén, a propia Urovesa. Con todo, moi poucas parecen abertas a explorar unha venda.

Interese polos vehículos militares

Pero, ¿Onde radica o atractivo da compañía galega? Os números de Urovesa non son comparables aos de Escribano. EM&E pechou 2025 cunha facturación de 488,3 millóns e de 355 millóns en 2024 fronte aos 122 da firma galega, que, previsiblemente, xa tería superado na actualidade os 150 millóns en ingresos, agardando coñecer os seus datos relativos ao último exercicio. A pesar de que o seu negocio é moito máis pequeno, é certo que o seu crecemento ao calor dos contratos de defensa e a súa alta especialización na área dos vehículos militares son un gran reclamo.

Durante a etapa de Ángel Escribano como presidente, Indra redobrou a súa aposta polos vehículos militares e, á marxe, tratou de facerse con Iveco Defence Vehicles, que finalmente quedou en mans de Leonardo, así como Santa Bárbara, outro factor que tamén fixo que Urovesa acapare as miradas do sector neste momento.

Os números de Urovesa

Urovesa é unha compañía atractiva polos seus números e, sobre todo, polas súas expectativas. Os seus últimos datos oficiais remitidos ao Rexistro Mercantil son os correspondentes ao exercicio 2024, cando alcanzou unha cifra de negocios de 122 millóns de euros, case un 12% máis. O seu beneficio neto incrementouse outro tanto, anotándose avances de dobre díxito: de 15 millóns de ganancia en 2023 pasou a 17 millóns.

As previsións da compañía, dadas a coñecer hai uns meses, pasaban por pechar o exercicio 2025 enfocado nos 150 millóns de cifra de negocio. Unha cantidade que, con toda seguridade, medrará aínda máis nos próximos exercicios debido aos contratos de defensa e ao aumento da súa capacidade produtiva. Cunha inversión de máis de 50 millóns de euros, a firma galega ten en marcha un ambicioso proxecto para a ampliación das súas instalacións en Valga en máis de 100.000 metros cadrados.

O proxecto contempla a construción de novas naves de produción, almacéns loxísticos, áreas de tratamento de pintura e unha gran pista de probas para a homologación dos seus vehículos. Os de Justo Sierra prevén que esta ampliación lles permitirá duplicar a súa capacidade produtiva, pasando de 2.500 unidades anuais a un máximo potencial de 5.000 vehículos ao ano.

Ademais, é das poucas empresas españolas do sector de defensa, á marxe dos xigantes Indra, Airbus ou Navantia, que logrou millóns en contratos de Defensa. Só o ano pasado, segundo un recente informe do Observatorio de Seguridade Nacional, amarró contratos por valor de 420 millóns. A parte principal deste importe débese á segunda fase do acordo para o subministro de vehículos de exploración e recoñecemento terrestre (VERT) ao que deu luz verde o Consello de Ministros e que representa 321,4 millóns.

Doutra banda, o Consello de Ministros acaba de dar luz verde a un novo acordo marco por importe de 724 millóns de euros “para o subministro de vehículos autobastidores de 1.500 quilos de carga útil de alta mobilidade táctica en todo terreo no ámbito do Ministerio de Defensa”, características que se corresponden co Vamtac, o vehículo de alta mobilidade táctica que colocou a Urovesa na primeira división do sector da defensa.

Sen ganas de vender

Con estes datos sobre a mesa queda claro que Urovesa é, cada vez, máis atractiva para os xigantes da defensa. Pero tan certo como iso, tamén o é que non hai visos de que estea aberta a explorar unha integración. Fontes empresariais aseguran a Economía Digital Galicia que nos últimos anos, a compañía da familia Sierra xa tería rexeitado distintas ofertas.

Na mesma liña, esta mesma semana Expansión aseguraba que Urovesa leva tempo no radar de Indra, aínda que a firma galega “tampouco quere un acordo coa empresa cotizada”.

Presidida por Justo Sierra e coas súas irmás, Cecilia e Cristina Sierra, tamén no consello de administración, Urovesa, como a maioría das grandes multinacionais galegas, é unha compañía cun accionariado familiar que se mantén á fronte dunha empresa saneada e que, ademais, reparte xenerosos dividendos dados os seus beneficios.

Segundo as súas últimas memorias anuais remitidas ao Rexistro Mercantil, nos exercicios 2024 e 2023, en plena expansión, a compañía non repartiu dividendos a conta. Si o fixo en 2022, cando distribuiu entre os seus accionistas seis millóns de euros.